پدیدارشناسی رفتارهای خودآسیبرسان در دانشآموزان دختر متوسطه اول
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره دانشگاه فرهنگیان
doi
10.22054/qccpc.2023.73194.3100چکیده
شرایط روانی و محیطی نابسامان و بیاعتبارساز عامل اصلی در استفاده از خودآزاری غیر خودکشی برای انتقال پیامهای اجتماعی است. هدف این تحقیق، مطالعهی پدیدارشناختی این پدیده در دانشآموزان دختر متوسطه اول آموزش وپرورش شهرستان قم (1402-1401) بوده است. «روش تحقیق» آن «پدیدارشناسی توصیفی هفت مرحلهای کلایزی» است؛ که با معیارهای باورپذیری، انتقالپذیری، قابلیت اعتماد و تاییدپذیری ارزیابی شده است. حاصل نهایی این مطالعهی پدیدارشناسانه از مصاحبهی نیمهساختارمند با 13 مشارکتکننده؛ در مجموع 6 مضمون اصلی، 26 مضمون فرعی و 135 مفهوم میباشد. عوامل آن عمدتا پیامهایی «حاکی از آشفتگی» برای رسیدن به «تقویت منفی اجتماعی» (رهایی از تنش و رفتار برونریزی) یا برای رسیدن به «تقویت مثبت اجتماعی» (اطمینانجویی و توجهطلبی) بوده است. گرایش جنسی مشارکتکنندگان عمدتا یا همجنسگرا و یا دگرجنسگرا گزارش شده است. از مفاهیم جدید مختص این پژوهش، میتوان از «تعارض ارزشهای خانه، مدرسه و رسانه»، «نداشتن آزادی انتخاب»، «مشکل ابراز عقیده» و «بیمعنایی» یاد کرد.