تبیین جامعهشناختی محیطگرایی ایرانیان در دو سطح خرد و کلان
نویسندگان
1 دانشیار گروه جامعهشناسی دانشگاه پیام نور
2 دانشجوی دکتری و مربی گروه جامعهشناسی دانشگاه پیام نور
doi
10.22059/jisr.2013.50425چکیده
مطالعات زیادی به بررسی متغیرهای محیط زیستی اعم از باورها، ارزشها، نگرش، دانش و رفتارهای محیط زیستی در بین ایرانیان پرداختهاند که دامنة تحت پوشش آنها از چند استان فراتر نرفته است. این تحقیق در سطح ملی به بررسی وضعیت ارزشهای محیط زیستی ایرانیان در سطح خرد و کلان میپردازد و با هدف قراردادن تبیین محیطگرایی ایرانیان از سطح توصیف فراتر میرود. روش تحقیق در این مقاله تحلیل ثانویه است که با استفاده از اطلاعات موجود در پیمایش جهانی ارزشها (WVS) (موج پنجم) در سطح خرد از نمونة 2667 نفر ایرانی و در سطح کلان از نمونة 257597 جهانی بهره برده است. نتایج تحقیق بازگوی آن است که میانگین نگرانی در مورد کیفیت محیط زیست جهانی 61/3، میانگین نگرانی در مورد کیفیت محیط زیست ایران 58/3، مشارکت زیستمحیطی 43/2 و اولویت محیط زیست در برابر رشد اقتصادی 48/0 است که در مقایسه با دیگر کشورهای جهان جایگاه خوبی است. همچنین، ارزشهای معنوی و مادی شوارتز و اعتقاد به خدا قویترین تبیینکنندة محیطگرایی ایرانیان است. همچنین، یافتهها نشاندهندة آن است که الگوی اجتماعی غالب نسبت به محیط زیست در بین ایرانیان مبتنی بر باورهای حامی محیط زیست است. این امر هم برای سیاستگذاران داخلی نشانة مطلوبی برای اجرای سیاستهای حامی محیط زیست است که قطعاً همگامی و مشارکت مردمی را در پی دارد؛ و هم ایران را همپیمانی بالقوه پیش روی سازمانهای بینالمللی حفظ منابع طبیعی و محیط زیست قرارمیدهد.