تازه های فریز اسپرم انسانی در درمان ناباروری: یک مطالعه مروری
نویسندگان
1 استادیار زیست شناسی علوم جانوری، پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست فناوری جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه زیست فناوری تولید مثل، اصفهان، ایران
2 استادیار زیست شناسی علوم جانوری، پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست فناوری جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه زیست فناوری تولید مثل، اصفهان، ایران
3 پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست فناوری جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه زیست فناوری تولید مثل، اصفهان، ایران
4 1- کارشناس ارشد فیزیولوژی جانوری، پژوهشگاه رویان، پژوهشکده زیست فناوری جهاد دانشگاهی، مرکز تحقیقات پزشکی تولید مثل، گروه زیست فناوری تولید مثل، اصفهان، ایران.
doi
10.52547/JCT.8.4.332چکیده
فریز موثرترین روش نگهداری طولانی مدت اسپرم است. روشهای متعددی برای فریز – ذوب مایع منی وجود دارد که ممکن است هر کدام آسیبهایی را به عملکرد اسپرم، حیات اسپرم و در نهایت کیفیت و توانایی باروری وارد نماید. علاوه بر اینکه درصد حیات و تحرک اسپرم پس از فریز – ذوب کاهش مییابد، درصد آسیب DNA نیز بهدلیل سطح بالای استرس اکسیداتیو افزایش مییابد. برای به حداقل رساندن این آسیب، ما باید بینش خود را در رابطه با روشهای مختلف فریز، مکملهای آنتی اکسیدانت و حفظ فریز، افزایش دهیم تا بتوان غشای اسپرم را در طی فریز حفظ نمود و از طریق این درک، کارایی این روشها را بهبود بخشید. در این مقاله مروری، در رابطه با اصول فریز، انواع روشهای فریز-ذوب، مزایا و معایب هر یک از این روشها، اثرات انجماد بر روی پارامترهای اسپرم، نتایج بالینی و در نهایت نقش آنتی اکسیدانتها در حفظ یکپارچگی اسپرم در طی فریز-ذوب بحث شد. برای این مقاله مروری از اطلاعات و دادههای مرتبط و حاصل از جستجوی پایگاه داده PubMed و موتور جستجوگر Google Scholar، بین سالهای 1966 تا 2016، استفاده شد.
