فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعه: محرک‌های ایمنی با منشأ گیاهی در آبزی پروری دارای مزایای زیادی نسبت به واکسن‌ها و آنتی بیوتیک  درمانی هستند. هدف: در این تحقیق اثر تجویز خوراکی و تزریقی سرخارگل (Echinacea purpurea) بر برخی پارامترهای ایمنی و خونی ماهی کپور علفخوار ارزیابی شد. روش کار: بدین منظور 240  عدد ماهی آمور به چهار گروه در سه تکرار تقسیم شدند. تیمار اول عصاره اکیناسه را به میزانmg/kg.b.w 400 به روش i.p دریافت نمودند. تیمار دوم میزان 5/0%  پودر سرخارگل در خوراک روزانه خود دریافت نمودند. تیمار سوم و چهارم نیز بترتیب، به عنوان کنترل تزریقی و کنترل خوراکی در نظر گرفته شدند. ماهی‌ها به مدت 40 روز نگهداری شده و در روزهای صفر، 10، 20، 30 و 40 از ماهی‌ها  خونگیری شده و شاخص‌های ایمنی سرم شامل: میزان فعالیت لایزوزیم، قدرت باکتری‌کشی، فعالیت کمپلمان و احیای نیتروبلوتترازولیوم (NBT) و شاخص‌های خونی شامل: هماتوکریت، هموگلوبین، تعداد گلبول‌های قرمز و تعداد و نسبت گلبول‌های سفید  بررسی گردیدند. در روز 40 تیمارها با باکتری آئروموناس هیدروفیلا مواجهه داده شدند. نتایج: نتایج نشان داد که میزان فعالیت لایزوزیم سرم، قدرت باکتری کشی سرم، فعالیت کمپلمان و احیای NBT در تیمار تزریقی افزایش معنی‌داری نسبت به تیمار شاهد داشت (0.05>p) درحالیکه در تیمار خوراکی افزایش قدرت باکتری کشی سرم و احیای NBT در روز 30 و 40 مشاهده گردید (0.05>p). پارامترهای خونی مرتبط به گلبول‌های قرمز در هیچکدام از تیمارها تفاوت معنی‌داری را نشان ندادند (0.05<p)،  لیکن تعداد لوکوسیت‌ها و نسبت هتروفیل‌ها در تیمار تزریقی افزایشی را نسبت به تیمار شاهد نشان دادند (0.05>p). تلفات بعد از چالش در تیمار تزریقی کاهش معنی‌داری نسبت به تیمار کنترل داشت. نتیجه‌گیری‌نهایی: عصاره سرخارگل به عنوان کاندیدی برای تحریک ایمنی غیر اختصاصی ماهی مناسب به نظر می‌رسد.