پیش بینی دلزدگی زناشویی مبتنی بر خودمحقبینی و کمال گرایی روابط عاشقانه
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
3 استادیار روانشناسی، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران
4 دانشیار گروه روان شناسی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22054/qccpc.2023.69628.2995چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیش بینی دلزدگی زناشویی بر اساس خودمحقبینی و کمالگرایی روابط عاشقانه انجام گرفت. پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل افرادی بود که به دلیل مشکلات زناشویی به مراکز مشاوره شهر همدان (مهر، مهرآور، سپیدار، روزبه، حال خوب) در ماههای (اردیبهشت، خرداد و تیر) سال 1398 مراجعه کرده بودند. برای نمونه آماری 208 نفر از مراجعین به صورت هدفمند انتخاب شدند. برای جمعآوری اطلاعات پژوهش از پرسشنامههای دلزدگی زناشویی پاینز (1996)، خودمحقبینی لیسارد و همکاران (2011) و کمالگرایی روابط عاشقانه مت و لافوتیان (2012) استفاده شد. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافتههای پژوهش نشان داد بین کمالگرایی روابط عاشقانه دلزدگی زناشویی رابطه مثبت و معنادار و بین خومحقبینی و دلزدگی زناشویی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (001/0>P) و همچنین بین خودمحقبینی استثماری و خودمحقبینی غیراستثماری با کمال گرایی روابط عاشقانه رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (001/0>P). نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان داد کمالگرایی روابط عاشقانه و خودمحقبینی توانایی پیشبینی دلزدگی زناشویی را دارند (001/0>P). بر اساس این یافتهها میتوان نتیجه گرفت کمالگرایی روابط عاشقانه و خودمحقبینی توانایی پیشبینی دلزدگی زناشویی دارند و میتوانند بر زندگی زناشویی افراد اثر بگذارند.