شاخصهای مؤثر در توسعه اقتصادی امارات متحده عربی و گذر از رکود اقتصادی ناشی از بحران کرونا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبایی
2 کارشناسی ارشد روابط بین الملل
doi
10.22126/ipes.2025.9962.1630چکیده
کشورهای حاشیه جنوبی خلیجفارس طی سالهای اخیر در حوزههای مختلف در حال پیمودن روند توسعه هستند، ازجمله این کشورها، امارات متحده عربی است. امارات متحده عربی بهویژه دوبی، در برخی از شاخصهای توسعه در مقام نخست جهانی قرار دارند. این کشور در کنار دیگر کشورهای منطقه همچون قطر و عربستان، به روندهای جهانی واکنش نشان داده و به تنظیم مناسبات خود با آنها پرداختهاند؛ بنابراین در همین راستا، امارات با عضویت در دو سازمان مهم بینالمللی و منطقهای، سازمان تجارت جهانی و اوپک، درصدد رسیدن به توسعه اقتصادی برآمد؛ بدین ترتیب بررسی روند توسعه اقتصادی امارات و شاخصهای مؤثر بر آن بهعنوان یکی از کشورهای مهم خاورمیانه که در مناسبات منطقهای و فرامنطقهای نقش بهسزایی دارد، بسیار مهم بوده است و با گسترش کرونا و در معرض امتحان قرار گرفتن اقتصاد این کشور اهمیت آن دوچندان میگردد بنابراین هدف پژوهش حاضر، بررسی شاخصهای مؤثر در توسعه اقتصادی امارات متحده و گذر از بحران اقتصادی ناشی از بحران کرونا با تکیه بر نظریه نئولیبرالیسم است. سؤال اصلی پژوهش عبارت است از: شاخصهای مؤثر بر توسعه اقتصادی امارات متحده عربی کدماند و این شاخصها چه تأثیری در گذر از بحران کرونا داشتهاند؟ یافتههای پژوهش حاکی از آن است که شاخصهایی همچون رشد تولید ناخالص داخلی، درآمدهای غیر نفتی (درآمدهای تجاری غیر نفتی، گردشگری و جذب سرمایههای خارجی)، رشد شاخص توسعه انسانی، نوآوری در کسبوکار و تکنولوژیهای صنعتی، نرخ پایین بیکاری ازجمله مواردی هستند که در توسعه اقتصادی این کشور مؤثر بودهاند و توسعه اقتصادی ناشی از این شاخصها شرایط را برای گذار از بحران کرونا برای امارت را تسهیل نموده است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی -تحلیلی و به شیوه کتابخانهای به نتایج خود دست یافته است.