اثربخشی درمان ایمن سازی در برابر استرس بر ناگویی خلقی و تبعیت از درمان در بیماران عروق کرونر قلب

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحدارومیه

2 دانشجوی دکتری تخصصی روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه

3 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه

doi
10.22054/qccpc.2022.69498.2988
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی اثربخشی درمان ایمن سازی در برابر استرس بر ناگویی خلقی و تبعیت از درمان در بیماران عروق کرونر قلب بود. طرح پژوهشی نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل نابرابر بود. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیه بیماران عروق کرونر قلب مراجعه‌کننده به بیمارستان تخصصی قلب شهرستان ارومیه در سال 1400 بود که جهت دریافت خدمات درمانی به این مرکز مراجعه کرده بودند. حجم نمونه شامل 40 نفر بود که به شیوه نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و کنترل جایدهی شدند. برای گروه آزمایشی، آموزش ایمن سازی در مقابل استرس اجرا شد در حالیکه گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ی ناگویی خلقی تورنتو (1994) و پرسشنامۀ تبعیت دارویی موریسکی (2008) بود. نتایج نشان داد که درمان ایمن سازی در برابر استرس بر بهبود ناگویی خلقی و تبعیت از درمان در مراحل پس‌آزمون و پیگیری تاثیر معنی‌دار داشته است. یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد آموزش ایمن‌سازی در برابر استرس می‌تواند ناگویی خلقی و تبعیت از درمان را در بیماران عروق کرونر قلب بهبود بخشد.