برهمکنش همزیستی میکوریزا و مدیریت علف هرز بر محتوای کلروفیل و عملکرد کنگر فرنگی

نویسندگان

1 دانشیار، دانشگاه زنجان

2 دانشیار دانشگاه زنجان

3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان

doi
10.22034/saps.2021.44510.2635
چکیده

چکیدهاهداف: این پژوهش به منظور مطالعه اثر تلقیح میکوریزا و کاربرد مالچ‌های زنده و غیرزنده بر افزایش عملکرد، اجزای عملکرد و محتوای کلروفیل کنگر فرنگی انجام شد.مواد و روش‌ها: آزمایش در سال‌های زراعی 1396-1395 و 1397-1396 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زنجان اجرا شد. آزمایش به صورت کرت‌های خرد شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تلقیح با میکوریزا گونه Rhizophagus irregularis (تلقیح میکوریزایی و عدم تلقیح میکوریزایی) در کرت‌های اصلی و انواع مالچ‌های زنده (شبدر برسیم و خلر) و غیر زنده (مالچ پلاستیکی دو رنگ (مشکی-نقره ای)، کاه و کلش گندم)، وجین کامل علف-های هرز، وجین یک مرحله‌ای و بدون وجین در کرت‌های فرعی قرار گرفتند. یافته ها: بیشترین میزان وزن تر (01/336 تن در هکتار) و وزن خشک (21/34 تن در هکتار) در تیمار مالچ پلاستیکی تحت شرایط تلقیح با میکوریزا ثبت شد. تلقیح با میکوریزا به ترتیب باعث افزایش 1/2، 1/9، 6/6 و 2/5 درصدی در ارتفاع، شاخص سطح برگ، کلروفیل a و کلروفیل کل شد. بیشترین میزان ارتفاع گیاه (167 سانتی‌متر)، شاخص سطح برگ (18/122)، تعداد برگ در بوته (43) و محتوای کلروفیل a، b و کل ( به ترتیب 697/0، 388/0 و 085/1 میلی گرم در هر گرم وزن تر) در تیمار مالچ پلاستیکی مشاهده شد. نتیجه گیری کلی: به طور کلی میتوان تلقیح با میکوریزا و کاربرد مالچ‌های زنده و غیرزنده را به عنوان راهکاری جهت افزایش عملکرد کنگرفرنگی پیشنهاد نمود. واژه‌های کلیدی: ارتفاع، تلقیح میکوریزا، شاخص سطح برگ، مالچ، وجین دستی، وزن خشک