مطالعه مولکولی کلستریدیوم دیفیسیل جداشده از گوشت گوساله توزیع شده در سطح عرضه شهراصفهان
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات امنیت غذایی، دانشکده تغذیه و علوم غذایی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه تخصصی علوم و صنایع غذایی، دانشکده علوم و صنایع غذایی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 مرکزتحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 مرکزتحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران و واحد تحقیق و توسعه، معاونت غذا و دارو، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 دانشکده پاتوبیولوژی و مرکز سلامت جامعه و بیماریهای زئونوز، دانشکده دامپزشکی اونتاریو، دانشگاه Guelph، اونتاریو، کانادا
7 مرکزتحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
8 مرکزتحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jvr.2016.59998چکیده
زمینه مطالعه: در حال حاضر عفونت کلستریدیوم دیفیسیل در محیطهای درمانی و جامعه یکی از بیماریهای مورد بررسی در سطح جهانی است. دو ریبوتایپ مهم این باکتری باعناوین 027 و 078 از قدرت ویرولانس بالاتر به دلیل تولید زهرابههای بیشتر برخوردار میباشند و در اکثر مطالعات بیمارستانی و غذایی مرتبط با مواد خام دامی شناسایی شده اند. جهت دستیابی به ارتباط سویه کلستریدیوم دیفیسیل در نمونههای غذایی با ایزولههای محیط درمانی از تایپینگ مولکولی با روش PCR استفاده میشود. هدف: در این مطالعه ژن باینری توکسین ب (cdtB) و الگوی ریبوتایپ کلستریدیوم دیفیسیل توکسیژنیک جداشده در گوشت گوساله توزیع شده در سطح عرضه شهر اصفهان مورد ارزیابی قرار گرفت. روشکار: ژن cdtB در 12 ایزوله کلستریدیوم دیفیسیل توکسیژنیک (دارای ژنهای زهرابه A و B) شناسایی شده در نمونههای گوشت گوساله جمع آوری شده در سطح عرضه شهر اصفهان با روش مولکولی PCR مورد بررسی قرار گرفت. همچنین الگوی ریبوتایپ ایزولههای مثبت کلستریدیوم دیفیسیل با روش PCR-Ribotyping تعیین گردید و مقایسه آن با دو الگوی ریبوتایپ 027 و 078 کلستریدیوم دیفیسیل انجام شد. نتایج: ژن cdtB در کلیه ایزولههای مثبت کلستریدیوم دیفیسیل در مطالعه حاضر مشاهده نشد. ده الگوی متفاوت ریبوتایپ کلستریدیوم دیفیسیل در 12 ایزوله مثبت توکسیژنیک تشخیص داده شد. تشابهی ما بین الگوهای ریبوتایپ مطالعه حاضر با دو ریبوتایپ 027 و 078 وجود نداشت. نتیجهگیرینهایی: اگرچه در مطالعه حاضر دو ریبوتایپ 027 و 078 کلستریدیوم دیفیسیل شناسایی نشد اما جداسازی سویههای توکسیژنیک این باکتری با الگوی ریبوتایپ جدید در ایران، نشان دهنده خطرات احتمالی این باکتری در سلامت جامعه میتواند باشد. انجام پژوهشهای بیشتر در سطح ملی در ارتباط با بررسی وضعیت این باکتری در منابع مختلف غذایی توصیه میشود.
