فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعه: مجتمع سازگاری نسجی (MHC) در طیور با حساست یا مقاومت نسبت به بیماری‌ها، صفات تولیدی و تولید‌مثلی در ارتباط است و تشخیص تنوع آن در جمعیت‌های در حال اصلاح نژاد می‌تواند به انتخاب جمعیت‌های مقاوم به بیماری‌ها‌ همراه با خصوصیات تولیدی برتر کمک نماید. ارتباط MHC با صفات کمی می‌تواند به عدم تعادل پیوستگی جایگاه MHC با ژن‌های اصلی کنترل‌کننده صفات کمی مربوط باشد. هدف: بررسی تنوع ژن‌هایMHC و احتمال پیوستگی آن با ژن فاکتور رشد شبه انسولینی 1 (IGF1) در جمعیت طیور بومی خراسان. روش کار: در مطالعه حاضر تعداد 313 نمونه DNA مربوط به جمعیت طیور بومی خراسان آزمایش شدند. به منظور تعیین ژنوتیپ‌های MHC از ریزماهواره LEI0258 و روش تحلیل قطعه‌ای استفاده شد. تنوع تک نوکلئوتیدی (SNP) در ناحیه UTR- '5 ژن IGF1 با کمک آزمون RFLP و آنزیم محدودیت PstI مورد بررسی قرار گرفت. پیوستگی بین دو جایگاه ژنتیکی MHC و IGF1 نیز با با کمک نرم‌افزار SAS/Genetics و آزمون نسبت درست نمایی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: در جمعیت طیور بومی خراسان در مجموع 25 آلل (185 تا 493 جفت باز) و 76 ژنوتیپ از ریزماهواره LEI0258 تشخیص داده شد. دو آلل (PstI -) اAاو (PstI +) اBاو سه ژنوتیپ (AA، AB و BB) نیز برای ژن IGF1 شناسایی شدند. در جمعیت حاضر عدم تعادل پیوستگی  بین دو جایگاه ژنتیکیMHC و IGF1 مشاهده شد (0083/0=p). نتیجه‌گیری نهایی: نتایج این مطالعه بیانگر تنوع ژنتیکی بالای MHC در جمعیت طیور بومی خراسان و نشان‌دهنده اهمیت این توده بومی به عنوان یک ذخیره ژنتیکی ارزشمند است. نتایج مطالعه پیوستگی ژنی موید فرضیه ارتباط MHC با صفات تولیدی از طریق پیوستگی آلل‌های MHC با ژن‌های کنترل‌کننده این صفات است.