فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعه: تأثیر نوکلئوتید خوراکی در بهبود شاخص‌های رشد، عملکرد غذایی و سیستم ایمنی در مهره‌داران و گونه‌هایی از ماهیان در مطالعات مختلف نشان داده شدهاست. هدف: تحقیق حاضر به منظور بررسی تأثیر نوکلئوتید خوراکی بر شاخص‌های رشد، ترکیب لاشه و پاسخ به استرس حاد در بچه ماهیان سفیدک سیستان (Schizothorax zarudnyi) انجام گرفت. روش کار: تعداد 120 قطعه بچه ماهی با میانگین وزنی g‌5/0±58/7 با چهار جیره غذایی حاوی مقادیر مختلف نوکلئوتید (15/0%، 25/0 % و 50/0%) و صفر درصد به عنوان گروه شاهد به مدت 8 هفته غذادهی شدند. بچه ماهیان در چهار تیمار و سه تکرار به ازای هر تیمار، در 12 مخزنL  300 به طور تصادفی رهاسازی شدند و غذادهی به مقدار روزانه 3% وزن بدن در 3 وعده انجام شد. در پایان دوره پرورش پارامترهای رشد اندازه‌گیری و نتایج ثبت گردید. همچنین به منظور آزمایش استرس تعدادی از ماهیان فوق تحت استرس حاد دمایی و pH قرار گرفتند و میزان کورتیزول و گلوکز آنها قبل و بعد از استرس اندازه‌گیری شد. نتایج: نتایج نشان داد که مکمل نوکلئوتید بر روی شاخص‌های رشد، ضریب تبدیل غذایی، نسبت بازده غذایی و بقا اثر معنی‌دار نداشت  (05/0<p). در آنالیز تقریبی لاشه نیز اختلاف معنی‌داری از نظر خاکستر، رطوبت و پروتئین بین تیمارها مشاهده نشد (05/0<p) و تنها محتوای چربی بین تیمارهای تغذیه شده با نوکلئوتید و گروه شاهد تفاوت معنی‌دار نشان داد (05/0>p). در آزمایشات استرس مشخص شد که پس از انجام استرس میزان کورتیزول و گلوکز به طور معنی‌داری نسبت به قبل استرس افزایش یافت (05/0>p). در تیمارهای تغذیه شده با نوکلئوتید میزان کورتیزول به طور معنی‌داری کمتر از گروه شاهد بود (05/0>p) و کمترین میزان کورتیزول در تیمار تغذیه شده با جیره حاوی 50/0%نوکلوتید مشاهده شد. نتیجه‌گیری نهایی: بنابراین ترکیب نوکلئوتیدی مورد استفاده در مطالعه حاضر موجب بهبود رشد در ماهی سفیدک نشد و لی توانست باعث بهبود پاسخ به استرس در این ماهی گردد.