فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعه: روغن سویا یکی از پرمصرف ترین روغن‌های گیاهی در جهان است. این روزها، استفاده از دانه‌های سویا اصلاح ژنتیکی شده برای تولید روغن سویا به طور مداوم در حال افزایش می‌باشد. روش مناسب برای تشخیص گیاهان اصلاح ژنتیکی شده در روغن و غذا با میزان بالا فرآوری، روشی است که بر پایه آنالیز بقایای ژنتیکی موجود در غذا باشد. کارایی و تکثیر موفق DNA استخراج شده، شدیداً به روش مورد استفاده برای استخراج DNA از روغن وابسته است. هدف: به کار بردن 3 روش مختلف استخراج DNA برای بررسی بقایای ژنتیکی موجود در روغن به منظور دستیابی به DNA با خلوص بالا می‌باشد. روش کار: روش‌های استخراج بر اساس اتصال اختصاصی DNA به غشا‌های سیلیکایی (ستون) و رزین طراحی شده اند. آنالیز DNA استخراج شده با روش PCR و با استفاده از جفت پرایمرطراحی شده از ژن 18S rRNA و 5.8S rRNA  و پرایمر اختصاصی مشتق شده از ژن لکتین گیاه سویا انجام شد. نتایج: در این مطالعه، با استفاده از روش 1، DNA قابل تکثیراز نمونه‌های روغن سویا استخراج نشد. در روش 2، روغن ابتدا با PBS مخلوط و سپس با استفاده از ایزوپروپانول رسوب داده شد، در این روش نیز تکثیر مشاهده نشد اما میزان OD260 کاهش یافت. در روش 1و 2 DNA استخراج شده جهت تکثیر به میزان کافی خالص نبود.  برای حذف مؤثرتر آلودگی، روش 3 که ترکیبی از روش 2 به همراه کلرفرم بود، استفاده گردید که DNA استخراج شده از تمامی نمونه‌ها با موفقیت‌ تکثیر شدند. نتیجه‌گیری‌نهایی: اعتقاد ما بر این است اگر چه یکی از مشکلات استخراج DNA در ماده غذایی کمی میزان DNA موجود در روغن می‌باشد اما در واقع مهمترین نقش را در موفقیت تکثیر DNA استخراج شده از روغن، خلوص آن دارد. روش 3 می‌تواند به عنوان روش مناسبی برای جدا سازی DNA خالص از روغن سویا مورد استفاده قرار گیرد.