تأثیر پودر دانه بادیان رومی (Pimpinella anisum) بر عملکرد، هضم مواد مغذی و میکروبهای مضر روده گوسالههای شیرخوار

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، خوزستان- ایران

2 گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، خوزستان- ایران

3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد- ایران

4 دانش آموخته تغذیه دام، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، خوزستان- ایران

5 گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، خوزستان- ایران

doi
10.22059/jvr.2016.57407
چکیده

زمینه مطالعه: استفاده زیاد از آنتی‌بیوتیک به عنوان محرک رشد سبب ایجاد باکتری‌های مقاوم می‌شود و احتمال انتقال باقیمانده آنتی‌بیوتیک‌ها از طریق مصرف محصولات دامی، به انسان نیز وجود دارد. بنابراین باید جایگزین‌هایی را به جای استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های محرک رشد شناسایی و به پرورش‌دهندگان دام معرفی کرد. هدف: هدف آزمایش بررسی تأثیر دانه بادیان رومی بر خصوصیات عملکردی، هضم پذیری و میکروب‌های مضر روده گوساله‌های شیرخوار بود. روش کار: تعداد 24 راس گوساله ماده هلشتاین با میانگین وزن kg 8/3±8/39 از روز چهارم تولد تا دو هفته پس از شیرگیری در قالب یک طرح کاملاً تصادفی مورد استفاده قرار گرفتند. برای این منظور اثرات پودر بادیان رومی بر ماده خشک مصرفی، افزایش وزن، سن و وزن از شیرگیری، ضریب تبدیل خوراک، قابلیت هضم ظاهری ماده خشک، الیاف نامحلول در شوینده‏های خنثی  و اسیدی مورد آزمایش قرار گرفتند. جیره‌ها شامل: 1)  شاهد، 2) 25/0٪، 3) 5/0٪ بادیان رومی در ماده خشک بودند. نتایج: ماده خشک مصرفی به صورت روزانه ثبت و به صورت هفتگی ارزیابی گردید که در کل هفته‏های دوره پرورش بین جیره‌ها اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد (05/0<p). در سن 70 روزگی وزن پایانی در جیره‌های حاوی سطوح 25/0 و 5/0٪ بادیان رومی به طور معنی‌داری بیشتر از شاهد بود (05/0>p). برای میانگین افزایش وزن در کل دوره بین جیره‌ها اختلاف معنی‌داری وجود نداشت. قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی و اسیدی بعد ازشیر گیری در جیره حاوی 25/0 و  5/0٪ بادیان رومی بیشتر از جیره شاهد بود (05/0>p). ضریب تبدیل در زمان قبل از شیرگیری تحت تأثیر جیره‌ها قرار نگرفت (05/0<p)، اما بعد از شیرگیری در جیره 5/0٪ و 25/0٪ بادیان رومی به طور معنی‌داری نسبت به جیره شاهد بهبود یافت (05/0>p). سن و وزن از شیر گیری تحت تأثیر جیره‌ها قرار نگرفت (05/0<p). نیتروژن آمونیاکی و pH مایع شکمبه تحت تأثیر بادیان رومی نسبت به شاهد افزایش داشت (05/0>p). در جیره حاوی 25/0 و 5/0٪ بادیان رومی جمعیت ایکولای روده کاهش معنی‌دار را نشان داد (05/0>p). نتیجه‌گیری نهایی: استفاده از دانه بادیان رومی به عنوان یک گیاه دارویی باعث بهبود عملکرد گوساله‌ها شد. از طرفی با کاهش جمعیت ایکولای مدفوع اثر مفیدی بر سلامت دام و محیط نشان داد. لذا شاید بتوان آن را جایگزین مناسبی برای آنتی بیوتیک به حساب آورد.