تدوین مدل شکوفایی بر اساس خودکارآمدی با واسطه‌گری امید در مشاوران و روانشناسان

نویسندگان

1 هیئت علمی گروه مشاوره دانشگاه الزهرا (س)

2 دانشجوی دکترا دانشگاه الزهرا تهران ایران

3 دانشجوی دکترا دانشگاه الزهرا

doi
10.22054/qccpc.2021.57419.2603
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی امید در رابطه خودکارآمدی و شکوفایی در میان مشاوران و روانشناسان بود. روش پژوهش از نوع همبستگی با استفاده از روش‌های مدل یابی معادلات ساختاری بود. نمونه مورد مطالعه 407 نفر از مشاوران و روانشناسان بودند که به شیوه اینترنتی و از طریق شبکه‌های اجتماعی در پژوهش شرکت داشتند (319 زن، 88 مرد). ابزارهای به‌کار رفته شامل مقیاس خودکارآمدی عمومی ، مقیاس امید و مقیاس شکوفایی بود. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق روش‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS-24 وAMOS-24 انجام شد. نتایج معادلات ساختاری نشان داد مدل روابط بین خودکارآمدی، امید و شکوفایی از برازش مناسبی برخوردار است. بر‌اساس نتایج، سطوح بالاتر خودکارآمدی و امید پیش‌بینی کننده سطح بالاتری از شکوفایی است، بعلاوه نقش میانجی کامل‌ امید در رابطه خودکارآمدی و شکوفایی تایید شد. این مطالعه نشان داد که سطح بالاتر خودکارآمدی و امید باعث ارتقای سطح شکوفایی مشاوران و روانشناسان می-شود و هدف قراردادن آنها می‌تواند بهزیستی مشاوران و روانشناسان را تقویت نماید.