فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعه: فیبروبلاست‌ها یکی از سلول‌های مهم در التیام زخم‌ها هستند. این سلول‌ها  بستر مناسب را جهت مهاجرت کراتینوسیت‌ها و انقباض زخم ایجاد می‌کنند. التیام زخم در ناحیه پایین اندام حرکتی اسب با تأخیر می‌باشد که یکی از دلایل آنرا رشد و تکثیر زیاد فیبروبلاست‌ها می‌دانند که منجر به ایجاد بافت جوانه‌ای اضافی در زخم‌های این ناحیه می‌شوند. هدف: این مطالعه به منظور مقایسه منحنی رشد و تکثیر فیبروبلاست‌های جدا شده از پوست نواحی اندام حرکتی و گردن اسب صورت پذیرفت. روش کار: تعداد 5 رأس اسب با یافته‌های طبیعی آزمایشگاهی و بالینی انتخاب شدند. دو نمونه تمام ضخامت پوست به روش استریل از ناحیه جانبی گردن و دیگری از قسمت جانبی اندام حرکتی (ناحیه متاکارپ) در هر اسب برداشت شد، سپس نمونه‌ها با PBS شسته شده و با قیچی ریز شده و در داخل فلاسک 25 کشت سلولی برده شدند. بعد از چسبیدن نمونه‌ها به فلاسک،cc‌5 محیط کشت اضافه شد. بعد خروج تعداد کافی سلول‌ها از بافت‌های چسبیده به کف فلاسک سلول‌ها پاساژ داده شدند و بعد از رشد وتکثیر کافی سلول‌ها مجددا پاساژ داده شده و به میزان 10هزار سلول در هر  گوده یک پلیت 24 تایی برده شدند. بعد از 48 ساعت تا 8 روز، روزانه سه گوده تریپسینه شده و  تعداد سلول‌های هر گوده شمارش و درصد قابلیت زیستی سلول‌ها تعیین شد و به این صورت تعداد سلول‌های زنده به دست آمد. نتایج: منحنی رشد  فیبروبلاست‌های جدا شده از نواحی اندام حرکتی و گردن کشیده شده و مقایسه آماری بین سلول‌ها صورت پذیرفت که تفاوت معنی‌داری در تعداد سلول‌های زنده مشاهده نگردید، ولی تفاوت در قابلیت زیستی این سلول‌ها معنی‌دار است. میانگین زمان دوبرابر شدن جمعیت سلولی در ناحیه گردن 73/31 ساعت و در ناحیه اندام حرکتی 4/26 ساعت است که البته از نظر آماری این تفاوت معنی‌دار نبوده است. نتیجه گیری نهایی: به نظر می‌رسد با توجه به تفاوت در درصد قابلیت زیستی، مرگ برنامه‌ریزی شده در فیبروبلاست‌های ناحیه گردن منظم تر از ناحیه اندام حرکتی است.