مرور روایتی- نظاممند ناسازگاری مؤلفههای عینی و ادراکی محیط کالبدی و تأثیر آن بر فعالیت بدنی (پیاده مداری)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 گروه برنامهریزی منطقهای، دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jhgr.2024.369485.1008657چکیده
تفاوت میان ماهیت و روش سنجش معیارهای عینی و ادراکی محیط انسانساخت سبب شده، جریان جدیدی در ادبیات شکل بگیرد، که با سنجش سازگاری بین شاخصهای عینی و ادراکی، نحوه و میزان اثرگذاری هریک را بر سطوح فعالیت بدنی بیرون از خانه مشخص مینمایند. بااینوجود، پس از گذشت دو دهه از تلاش گسترده جهانی، هنوز مطالعات اندکی در کشور صورت گرفته است. بدین ترتیب، پژوهش حاضر سعی دارد با مرور روایتی-نظاممند این رشته از تحقیقات، و روشن کردن چالشهای روششناختی و عوامل اثرگذار بر عدم تطابق بین معیارهای عینی و ادراکی، مسیر را برای ورود محققان در این حوزه هموارتر کند. برای یافتن مقالات از موتورهای جستجو مانند گوگل اسکالر، پاپ مد، اسکوپوس و وب آو ساینس استفادهشده است. با توجه به معیارهایی نظیر محدود کردن موضوع به فعالیت بدنی و رابطه آن با مؤلفههای ذهنی و عینی از اطلاعات، 43 مقاله برای این مرور انتخاب شدند. یافتهها نشان میدهند توافق جزئی تا متوسطی بین معیارهای عینی و ادراکی برقرار است و برداشت ذهنی مثبت ساکنین زمانی که پیادهمداری عینی یک واحد همسایگی نسبتاً پایین باشد، میتواند کمبودهای ناشی از محیط واقعی را بر میزان فعالیت بدنی در افراد جبران کند. بهعلاوه نتایج، نادیده گرفتن معیارهای کیفی خرد، نادیده گرفتن تأثیر عوامل فردی، روانشناختی و اجتماعی بر معیارهای ادراکی، تأثیر وضعیت اقتصادی- اجتماعی و سطح توقعات افراد بر محیط ادراکی، غلبه مطالعات مقطعی بر کوهورت را بهعنوان چالشهای اصلی این تحقیقات نشان دادند.