مقایسه اثر روش های مختلف استخراج بر خصوصیات ضداکسایشی عصاره های پالپ میوه ازگیل ژاپنی(Eriobotrya japonica Lindl.) در پایدارسازی روغن سویا
نویسندگان
1 دانش آموخته گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 استادیار گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 استاد گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
چکیده در این پژوهش اثر روش استخراج غرقابی (ماسراسیونی) با سه حلال (اتانول، آب و اتانول- آب (1:1)) بر راندمان استخراج، میزان ترکیبات فنولی و خصوصیات ضداکسایشی عصارههای پالپ میوه ازگیل ژاپنی (Eriobotrya japonica) با روش فراصوت مورد مقایسه قرار گرفت. فعالیت ضداکسایشی عصارههای پالپ در غلظتهای مختلف با استفاده از آزمونهای 2و2 دیفنیل ا-پیکریل هیدرازین (DPPH•) و بیرنگ شدن بتاکاروتن مورد ارزیابی و با ضد اکسایش مصنوعی ترت بوتیل هیدروکینون (TBHQ) مورد مقایسه قرار گرفت. عصارههای اتانول- آبی و آبی حاصل از روش غرقابی بیشترین راندمان استخراج ترکیبات فنولی و فعالیت ضد رادیکالی را داشتند. به منظور سنجش فعالیت ضداکسایشی عصارهها در محیط روغنی، شش نوع از ترکیبات روغن سویا شامل روغن حاوی 400 و 1000 ppm از عصاره اتانولی غرقابی (EM)، روغن سویا حاوی 400 و 1000 ppm از عصاره اتانولی فراصوت (EU)، روغن سویا حاوی 100 ppm TBHQ و روغن سویا تصفیه شده بدون ضداکسایش (SBO)به عنوان شاهد تهیه شدند. سپس تأثیر عصارهها بر اکسایش نمونههای روغنی در شرایط 60 روز ذخیرهسازی در دمای °C 25 با استفاده از آزمونهای عدد پراکسید، عدد تیوباربیتوریک اسید، دیان مزدوج و در شرایط حرارتدهی در دمای °C180 در 24 ساعت با آزمونهای عدد قطبی، عدد کربونیل و عدد اسیدی بررسی و با TBHQ مقایسه شد. نتیجه نشان داد که عصاره اتانولی غرقابی (EM) در غلظت 1000 ppm دارای فعالیت ضداکسایشی بالاتری نسبت به سایر عصارهها بود اما تأثیری کمتر ازTBHQ داشت.