راهکارهای تنظیمگری روابط کار در اقتصاد پلتفرم: کسب و کارهای پلتفرمی حمل و نقل در ایران
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت دولتی،دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشیارگروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی
4 دانشجوی دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت و حسابداری،دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/jmsd.2024.76179.4381چکیده
ظهور کسبوکارهای پلتفرم باعث تعارضمنافع بین بازیگران اقتصادی سنتی و جدید شده است لذا براساس نظریههای منفعتعمومی در جهت برقراری عدالت و رفاه عامه لزوم مداخله دولت و حل این تعارضات از طریق تنظیمگری برجسته میگردد. هدف پژوهشحاضر استخراج چالشها و راهکارهای تنظیمگری متناسب با اقتصادپلتفرم بویژه در حوزه روابطکار میباشد. جامعه مشارکتکنندگان شامل تمامی ذینفعان اقتصادپلتفرم میباشند که با نمونهگیری هدفمند گلولهبرفی بیستوچهار نفر از آنان انتخاب شدند و دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با این ذینفعان بویژه کارشناسان روابطکار، دانشگاهیان متخصص در زمینه حقوقی، اقتصادی، تنظیمگری و مدیران و کارگران پلتفرمهای حمل-ونقل جمعآوری گردید. باتوجه به رویکرداکتشافی پژوهش، روش تحلیلمضمون برای پاسخ به سوالات مورداستفاده قرارگرفت. مفاهیم مستخرج از مصاحبهها شامل هشت مقوله اصلی چالشهای روابطکار بودند که عبارتنداز: ابهام در مفهوم مشاغلپلتفرمی؛ شکست بازار و ضرورت ورود دولت؛ ابهام در چگونگی تنظیمگری؛ ضرورت اصلاح قانونکار و ایجاد قانون خاص مشاغلپلتفرمی، کاهش قدرت چانهزنی کارگران پلتفرمی؛ ضعف سیستمهای منابعانسانی؛ حمایتاجتماعی ضعیف از حقوق کارگران پلتفرمی؛ تسلط نظام سرمایهداری. همچنین پنج راهکار تنظیمگری روابطکار احصاء شدند که درنهایت سناریوی پنجم تحت عنوان مشارکت تمام ذینفعان در تنظیمگری اقتصادپلتفرم به دست اندرکاران و سیاستگذاران پیشنهاد گردید..