شناسایی و اولویت‌بندی ابعاد سیاستگذاری نمایشی در صنعت بانکداری.

نویسندگان

1 استاد، گروه مدیریت،دانشگاه لرستان،خرم آباد، ایران

2 دانشجوی دکترا مدیریت منابع انسانی، گروه مدیریت، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

3 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

4 دانشیار گروه مدیریت دانشگاه لرستان، خرم آباد ایران

doi
10.22054/jmsd.2023.73428.4305
چکیده

هدف از انجام این مطالعه طراحی الگوی سیاستگذاری نمایشی در صنعت بانکداری بوده است. روش پژوهش حاضر بر اساس رویکرد آمیخته و به صورت کیفی و کمی در پارادایم قیاسی-استقرایی است. جامعه کیفی در پژوهش حاضر را کلیه اساتید دانشگاهی در حوزه مدیریت دولتی، مدیریت بانکداری، مدیریت استراتژیک به همراه اعضای هیئت مدیره و مدیران عامل بانکهای کشور تشکیل دادند که تعداد مشارکت‌کنندگان در این مطالعه 18 نفر بوده‌اند. جامعه آماری کمی این مطالعه را اعضای هیئت مدیره و مدیران ارشد بانکهای کشور تشکیل دادند. تعداد 45 نفر از جامعه آماری به‌عنوان نمونه پژوهش تعیین شدند. یافته‌های حاصل از انجام این مطالعه نشان داد که فرهنگ سازمانی، ویژگی‌های شخصیتی مدیران، اقتضائات محیطی، سیاست زدگی، هوش عاطفی، سبک مدیریت تظاهرگرایانه، سوداگری، عدم مطالبه‌گری، جهت‌دهی هدفمند افکار عمومی، عملکرد ویترینی، شرایط سازمانی و جو سازمانی به عنوان ابعاد اصلی سیاستگذاری نمایشی در صنعت بانکداری مطرح هستند. اولویت‌بندی ابعاد شناسایی‌شده نشان داد که به ترتیب ویژگی‌های شخصیتی مدیران، جهت‌دهی هدفمند افکار عمومی، سوداگری، فرهنگ سازمانی، اقتضائات محیطی، جو سازمانی، هوش عاطفی، عملکرد ویترینی، شرایط سازمانی، عدم مطالبه‌گری، سبک مدیریت تظاهرگرایانه و سیاست‌زدگی به عنوان مهمترین ابعاد سیاستگذاری نمایشی مطرح می‌باشند.