الگوهای زبانی مدیران برای کسب مشروعیت در سازمانهای بزرگ
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/jmsd.2024.79294.4465چکیده
دیدگاه استراتژی در مقام عمل یکی از دیدگاههای نو و در حال توسعه در حوزهی استراتژیپژوهی است. این نگاه تأکید فراوانی بر مطالعهی زبان و گفتمان در قلمروهای خُرد و موضعی دارد. مطالعه پیش رو با اتکا بر این رویکرد و با استفاده از تحلیل مضمون به دنبال بررسی چگونگی بهرهگیری مدیران ارشد فعال در سازمانهای بزرگ ایران از زبان برای کسب مشروعیت بیشتر است. یافتههای پژوهش پس از تحلیل ۴۳ مصاحبه مربوط به ۳۱ نفر(جامعه: ۵۹ نفر) از مدیران ارشد سازمانهای بزرگ ایران(۱۰۰ شرکت برتر فهرست سازمان مدیریت صنعتی) به اشباع رسیدهاند. نمونهها از ترکیبی از نمونهگیریهای در دسترس، هدفمند و نظری حاصل شدند. برای اعتبارسنجی پژوهش از ضریب کاپا(توافق دو کدگذار) بهره گرفته شد؛ عدد آن ۷۴/۰ شد. در گام نخست کدگذاری ۶۱ کد باز شناسایی شد. در نهایت و به عنوان نتیجه گام دوم یا همان کدگذاری محوری، مشخص شد که مدیران سازمانهای بزرگ ایرانی جهت مشروعیتبخشی به خود، تصمیمات و اقداماتشان از شش الگوی زبانی «علم، اخلاق، وابستگی، تمایز، نظم و آینده» به طور پیوسته در گفتهها، مصاحبهها، سخنرانیها، و مانند آنها بهره میگیرند و آنها را نهادینه ساختهاند. این الگوهای زبانی گاهی نقشی سازنده و کارکردی و بسیاری اوقات نیز سهمی مخرب و غیرکارکردی دارند.