تأثیر تسهیم دانش بر نوآوری دو سو توان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/jmsd.2024.77287.4419چکیده
در عصر حاضر صنعت بانکداری یکی از مهمترین و استراتژیکیترین صنایع کشور محسوب میشود و بانکها برای بقا در عصر رقابتی و پویای بازار به بهرهگیری از قابلیتهای پویای نوآوریدوسوتوان نیازمند میباشند. بنابراین این پژوهش باهدف تعیین تأثیر تسهیمدانش بر نوآوریدوسوتوان با نقش میانجی سرمایهفکری و تعدیلگری نوآوریباز انجامشده است. پژوهش حاضر از نوع کمّی، از منظر هدف از نوع کاربردی و روش جمعآوری دادهها از نوع توصیفی_پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش بانکهای دولتی، خصوصی و قرضالحسنه استان گلستان بوده است که در سطح سازمانی به اداره مرکزی همه آنها (۲۶) بانک مراجعه شد و در هر بانک نیز بین ۵ نفر از کارکنان پرسشنامه توزیع شد که درمجموع ۱۳۰ پرسشنامه در قالب ۲۶ بانک جمعآوری شد. بهطورکلی در این پژوهش از روش مدلسازی معادلات ساختاری برای تحلیل فرضیات استفاده شد؛ یافتههای حاصل از پژوهش نشان داد که تأثیر تسهیمدانش بر نوآوریدوسوتوان، تأثیر تسهیمدانش بر سرمایهفکری، تأثیر سرمایهفکری بر نوآوریدوسوتوان و تأثیر تسهیمدانش از طریق نقش میانجی سرمایهفکری بر نوآوریدوسوتوان مورد تأیید است. بااینحال تأثیر تسهیمدانش از طریق تعدیلگری نوآوریباز بر نوآوریدوسوتوان مورد تأیید نیست.