فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای فراشناخت و فراهیجان مثبت در رابطه حمایت اجتماعی ادراک شده با اضطراب کرونا انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی (مدل معادلات ساختاری) بود. جامعه آماری را کلیه­ی شهروندان شهر تهران در فروردین و اردیبهشت ماه 1399 تشکیل دادند که براساس فراخوان اینترنتی در شبکه­های اجتماعی مجازی (واتساپ و تلگرام) به روش نمونه­گیری داوطلبانه تعداد 224 نفر به‌عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. به‌منظور جمع­آوری داده‌ها از مقیاس اضطراب کرونا ویروس (علی پور و همکاران، 1398)، مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک‌شده (زمیت و همکاران،1988) و پرسش­نامه فراشناخت و فراهیجان مثبت (بئر، 2011) استفاده شد. جهت تجزیه‌وتحلیل از آزمون‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون و روش مدل­سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-25 و AMO2-24 استفاده شد. یافته­ها نشان داد که شاخص‌های برازش در وضعیت مطلوب قرار داشتند (04/0= REMSA، 97/0= GFI، 98/0= IFI، 94/0= RFI، 98/0= CFI، 96/0=NFI، 66/0= PCFI،56/0= PNFI). مسیرهای مستقیم حمایت اجتماعی ادراک شده به فراشناخت و فراهیجان مثبت، فراشناخت و فراهیجان مثبت به اضطراب کرونا و مسیر غیرمستقیم حمایت اجتماعی ادراک شده به اضطراب کرونا با میانجیگری فراشناخت و فراهیجان معنی­دار بودند (01/0>P). مسیر مستقیم حمایت اجتماعی ادراک شده به اضطراب کرونا معنی­دار نبود (05/0<P). یافته­های پژوهش بر اهمیت نقش ارائه آموزش­های مبتنی بر حمایت اجتماعی ادراک شده و فراشناخت و فراهیجان مثبت در پیشگیری از اضطراب کرونا تأکید دارد.