عکس العمل گیاه سنبل الطیب به کاربرد کودهای زیستی تحت تنش خشکی

نویسندگان

1 گروه زراعت، ,واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز ، ایران

2 بخش علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی- سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه

3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز ، ایران

4 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز ، ایران

5 دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران

doi
10.22034/saps.2020.12294
چکیده

اهداف: مطالعه به منظور بررسی اثر ازتوباکتر، آزوسپیریلوم و میکوریزا بر برخی صفات کمی و کیفی گیاه دارویی سنبل الطیب تحت تنش خشکی انجام گردید.   مواد و روش­ها:  آزمایش به صورت اسپیلت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی ارومیه، در سال های زراعی 95-94 و96-95 اجرا شد .فاکتورهای آزمایش شامل تنش خشکی در سه سطح آبیاری60، 90، 120 میلیمتر تبخیر از سطح تشتک تبخیر کلاس A به عنوان عامل اصلی و تلقیح با کودهای زیستی در هشت سطح شامل: 1-شاهد (عدم تلقیح)،2-میکوریزا، 3-ازتوباکتر، 4-آزوسپیریلوم، 5- ترکیب ازتوباکتر و آزوسپیریلوم، 6- ترکیب ازتوباکتر و میکوریزا، 7- ترکیب آزوسپریلوم و میکوریزا، 8- ترکیب ازتوباکتر، میکوریزا و آزوسپیریلوم به عنوان عامل فرعی بودند.   یافته ها: نتایج نشان داد که با افزایش تنش خشکی ارتفاع بوته، وزن خشک اندام هوایی، وزن خشک ریشه، طول ریشه، حجم ریشه، فسفر و پتاسیم ریشه کاهش و درصد اسید والرنیک افزایش یافت. کاربرد کودهای زیستی موجب افزایش کلیه صفات مورد مطالعه، به جز درصد اسید والرنیک شد.   نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه با کاربرد کود های زیستی می توان اثرات تنش خشکی در گیاه سنبل الطیب را تعدیل و در راستای نیل به اهداف کشاورزی پایدار بکار برد.