تاثیر تغذیه برگی سولفات پتاسیم و سولفات روی بر مقاومت به سرمای جوانه های انگور (vitis vinifera L.) رقم بیدانه قرمز

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه

2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه

3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه

doi
10.22034/saps.2020.12302
چکیده

اهداف: سرمازدگی زمستانه تاک­ها یکی از مشکلات اساسی تاک­داران در مناطق سردسیر می­باشد. پژوهش حاضر به منظور بررسی تأثیر تغذیه­ی ­برگی سولفات پتاسیم و سولفات روی بر مقاومت به سرمای زمستانه جوانه­های انگور رقم بیدانه قرمز اجرا شد.   مواد و روش­ها: بدین منظور سولفات پتاسیم در سه غلظت (0 ، 5 و 10 گرم در لیتر) و سولفات روی در چهار غلظت (0 ، 5/0 ، 1 و 2 گرم در لیتر) و تیمارهای ترکیبی طی فصل رشد در چهار نوبت روی تاک­های یک باغ تجاری محلول­پاشی شدند. صفات اندازه گیری شده شامل تعیین LT50 بر اساس نشت الکترولیت و آزمون تترازولیوم، قندهای محلول، میزان پرولین و محتوای آب نسبی جوانه­ها بود.   یافته­ها:  نتایج نشان داد که پایین­ترین دمای کشنده (LT50) بر اساس دو روش ارزیابی، نشت الکترولیتی و آزمون تترازولیوم در تیمارهای شاهد به ترتیب5/16-و 5/15- (درجه سانتی­گراد)  بودند در حالی­که در تیمار محلول­پاشی 10 گرم در لیتر سولفات پتاسیم همراه با 2 گرم در لیتر سولفات روی به ترتیب -  و 3/19- (درجه سانتی­گراد)  بودند. همچنین بیشترین مقدار کربوهیدرات­های محلول و میزان پرولین­ در تیمار 10 گرم در لیتر سولفات پتاسیم و 2 گرم در لیتر سولفات روی بدست آمد، کم­ترین محتوای نسبی آب جوانه­ها در تیمار 10 گرم در لیتر سولفات پتاسیم و 2 گرم در لیتر سولفات روی به تنهایی مشاهده شد. تغییرات بیوشیمیایی مشاهده شده در این پژوهش با کاهش LT50 مرتبط بود.   نتیجه­گیری: به نظر می­رسد محلول­پاشی برگی تاک با سولفات پتاسیم و سولفات روی می­تواند تحمل به خسارت سرمای زمستانی را در رقم بیدانه قرمز بیشتر نماید.