تاثیر تغذیه برگی سولفات پتاسیم و سولفات روی بر مقاومت به سرمای جوانه های انگور (vitis vinifera L.) رقم بیدانه قرمز
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
2 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
3 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
doi
10.22034/saps.2020.12302چکیده
اهداف: سرمازدگی زمستانه تاکها یکی از مشکلات اساسی تاکداران در مناطق سردسیر میباشد. پژوهش حاضر به منظور بررسی تأثیر تغذیهی برگی سولفات پتاسیم و سولفات روی بر مقاومت به سرمای زمستانه جوانههای انگور رقم بیدانه قرمز اجرا شد. مواد و روشها: بدین منظور سولفات پتاسیم در سه غلظت (0 ، 5 و 10 گرم در لیتر) و سولفات روی در چهار غلظت (0 ، 5/0 ، 1 و 2 گرم در لیتر) و تیمارهای ترکیبی طی فصل رشد در چهار نوبت روی تاکهای یک باغ تجاری محلولپاشی شدند. صفات اندازه گیری شده شامل تعیین LT50 بر اساس نشت الکترولیت و آزمون تترازولیوم، قندهای محلول، میزان پرولین و محتوای آب نسبی جوانهها بود. یافتهها: نتایج نشان داد که پایینترین دمای کشنده (LT50) بر اساس دو روش ارزیابی، نشت الکترولیتی و آزمون تترازولیوم در تیمارهای شاهد به ترتیب5/16-و 5/15- (درجه سانتیگراد) بودند در حالیکه در تیمار محلولپاشی 10 گرم در لیتر سولفات پتاسیم همراه با 2 گرم در لیتر سولفات روی به ترتیب - و 3/19- (درجه سانتیگراد) بودند. همچنین بیشترین مقدار کربوهیدراتهای محلول و میزان پرولین در تیمار 10 گرم در لیتر سولفات پتاسیم و 2 گرم در لیتر سولفات روی بدست آمد، کمترین محتوای نسبی آب جوانهها در تیمار 10 گرم در لیتر سولفات پتاسیم و 2 گرم در لیتر سولفات روی به تنهایی مشاهده شد. تغییرات بیوشیمیایی مشاهده شده در این پژوهش با کاهش LT50 مرتبط بود. نتیجهگیری: به نظر میرسد محلولپاشی برگی تاک با سولفات پتاسیم و سولفات روی میتواند تحمل به خسارت سرمای زمستانی را در رقم بیدانه قرمز بیشتر نماید.