تأثیر میزان و زمان کاربرد عصاره کیوی بر فرایندهای فیزیولوژیک گیاه گوجه‌فرنگی (Lycopersicon esculentum) آلوده به گل جالیز (Orobanche spp)

نویسندگان

1 گروه علوم گیاهی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران

2 گروه علوم گیاهی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران

3 گروه علوم گیاهی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران

doi
10.22034/saps.2020.12304
چکیده

اهداف: مطالعه به منظور بررسی اثرات عصاره کیوی بر فعالیت برخی  پارامترهای فیزیولوژی و رشد در گیاه گوجه فرنگی آلوده به گل جالیز می باشد.   مواد و روش­ها: در پژوهش حاضر عصاره کیوی در 3 غلظت 0،50% و 100% در سه دوره زمانی 20، 25 و 30 روز بر ریشه گوجه‌فرنگی به منظور کنترل گل جالیز اعمال گردید و آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با 4 تکرار انجام شد و برخی پارامترهای رشد، فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز، محتوای پروتئین، فنل و آنتوسیانین بررسی شد.   یافته‌ها: نتایج به‌دست‌آمده از این پژوهش نشان داد که عصاره کیوی در روز 30ام باعث افزایش وزن تر و خشک اندام هوایی، سطح برگ، ،طول ریشه،  پروتئین برگ و ریشه، فعالیت آنزیم کاتالاز برگ، محتوای فنل و آنتوسیانین شده و تعداد گل جالیز و زیست توده گل جالیز و فعالیت آنزیم کاتالاز ریشه و پراکسیداز ریشه را کاهش داده است. طول ساقه و فعالیت آنزیم پراکسیداز برگ در تیمار با کیوی تفاوت معنی داری با شاهد نداشته است.   نتیجه‌گیری: گل جالیز علف هرز انگلی است که فاقد کلروفیل و انگل مطلق ریشه گیاهان دولپه‌ای است و باعث کاهش رشد و عملکرد بسیاری از گیاهان زراعی ازجمله گوجه‌فرنگی می‌شود. به نظر می‌رسد عصاره کیوی با داشتن مهارکننده آنزیم پکتین متیل استراز، در بازدارندگی رشد گل جالیز نقش مؤثری داشته است.