تلفیق تکنیکها و فنآوریهای نوین در ارزیابی تناسب اکولوژیکی اراضی برای کاربریهای کشاورزی
نویسندگان
1 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران
2 آگرواکولوژی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران
3 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران
doi
10.22034/saps.2020.12317چکیده
اهداف: کشاورزى نقش مهمی در توسعه پایدار ایفا مىکند. تخصیصبهینهکاربریها ودستیابیبهتوسعهپایداریکیاز اهدافاصلیبرنامهریزان بخش کشاورزی است. هدف از این مطالعه تحلیل مطلوبیت سرزمین برای کاربریهای کشاورزی براساس معیارهای اکولوژیک با تلفیق تکنیکها و تکنولوژیهای نوین است. مواد و روشها: معیارهای اکولوژیک موثر بر کاربریهای کشاورزی با بررسی منابع و نظر متخصصان، انتخاب شدند. نقشههای زیرمعیارها با روشهای مختلف و با کمک سامانه اطلاعات جغرافیایی تهیه شدند. برای وزندهی به معیارها و زیرمعیارها از مقایسه زوجی در قالب فرایند تحلیل سلسله مراتبی استفاده شد. ترکیب نقشهها جهت ارزیابی تناسب با روش ترکیب خطی-وزنی صورت گرفت. یافتهها: نتایج نشان میدهد که مهمترین معیارها برای ارزیابی تناسب اکولوژیک منطقه برای کاربریهای کشاورزی بهترتیب بارندگی، دما، دبی آب و شیب میباشند. همچنین یافتهها نشان میدهد که بیشتر سطح منطقه (65%) در طبقه مناسب برای کاربریهای کشاورزی قرار دارد اما نقشه تناسب و کاربری فعلی فقط در 71% از سطح منطقه تطابق دارند. نتیجهگیری: این مطالعه بر تلفیق سامانه اطلاعات مکانی، تحلیل سلسله مراتبی، ترکیب خطی-وزنی و سنجش از دور بهعنوان چهارچوب و روشی کارآمد در ارزیابی چندمعیاره تناسب اراضی برای کاربریهای کشاورزی در راستای توسعه پایدار تاکید میکند و یک راهنمای منطقهای مهم و مفید جهت شناسایی مناطق مناسب برای توسعه، برنامهریزی و مدیریت کاربریهای کشاورزی میباشد.