صفات مورفوفیزیولوژیکی، عملکرد دانه و روغن کلزا (Brassica napus L.) تحت تاثیر تنش خشکی و کودهای شیمیایی و زیستی
نویسندگان
1 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
2 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
3 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
چکیده اهداف: ارزیابی تأثیر تیمارهای کودی بر برخی صفات مورفوفیزیولوژیکی، اجزای عملکرد، عملکرد بوته و روغن کلزا (رقم دلگان) تحت سطوح مختلف فراهمی آب از اهداف این تحقیق بود. مواد و روش ها: دو آزمایش مزرعهای در سال های 1397 و 1398 به صورت کرتهای خرد شده بر اساس طرح بلوکهای کامل تصادفی در 3 تکرار انجام شد. سطوح آبیاری، آبیاری بعد از تبخیر 70 ، 100 ، 130 و 160 میلیمتر تبخیر از تشتک کلاسA به کرتهای اصلی و تیمارهای کودی F0: شاهد، F1: کود شیمیایی (نیتروژن و فسفر)، F2: تلقیح با باکتریهای تقویت کننده رشدگیاه (PGPR)، F3: ورمیکمپوست و F4: تیمار تلفیقی (3/1 کود شیمیایی + 3/1 ورمیکمپوست + تلقیح PGPR) به کرتهای فرعی اختصاص داده شدند. یافته ها: دمای برگ تحت تنش خشکی افزایش یافت، اما میزان نیتروژن و فسفر برگهای کلزا، درصد آب برگ، ارتفاع بوته، قطر ساقه، تعداد شاخه و برگ در بوته، طول و تعداد خورجینها در بوته، تعداد دانه در خورجین و بیوماس بوته و به تبع آنها عملکرد دانه کاهش یافتند. کاربرد تیمارهای کودی بهویژه تیمار تلفیقی کودهای زیستی و شیمیایی (F4) همهی این صفات را بهبود بخشید (بجز قطر ساقه) و منجر به افزایش عملکرد بوته کلزا بخصوص در تنش متوسط (I3) و شدید (I4) شد. درصد روغن نیز در تیمارهای تلقیح شده با باکتری محرک رشد بهبود یافت. نتایج: افزایش درصد روغن و عملکرد دانه در نهایت موجب افزایش عملکرد روغن گیاهان کلزا شد. بنابراین، میتوان نتیجه گرفت که ترکیب کودهای شیمیایی و زیستی میتواند روشی مؤثر در بهبود عملکرد مزرعه ای و اقتصادی (روغن) گیاهان کلزا در شرایط تنش خشکی باشد.