مقایسه دقت تشخیص اولتراسونوگرافی و رادیولوژی در بررسی روند التیام نقیصه‌های استخوانی با اندازه بحرانی در استخوان زنداعلی در خرگوش

نویسندگان

1 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران ایران ‌

2 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران ایران ‌ ‌

4 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران ایران ‌ ‌

5 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران ایران ‌

6 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران ایران ‌ ‌

7 گروه آسیب شناسی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران ایران

8 گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jvr.2014.35019
چکیده

زمینه مطالعه: التیام نقیصه‌های استخوانی با اندازه بحرانی یکی از چالش‌های مهمی است که متخصصین ارتوپدی با آن مواجه‌اند. برای بررسی روند التیام استخوان معمولاً از رادیوگرافی ساده استفاده می‌شود. رادیولوژی مکرر دارای عوارض جانبی بوده و تحقیقات اخیر نشان‌دهنده تشخیص زودهنگام نشانه‌های التیام استخوان به‌وسیله اولتراسونوگرافی ‌است. هدف:‌ ‌هدف از این مطالعه بررسی دقت تشخیص رادیولوژی و اولتراسونوگرافی در روند التیام نقیصه‌های استخوانی با اندازه بحرانی است. روش کار: در این مطالعه از 16 سر خرگوش سفید نیوزیلندی استفاده شد. مدل نقیصه استخوانی با اندازه بحرانی در استخوان زند اعلی به روش استاندارد و با طول نقیصه mm ‌15 ایجاد گردید و بعد از گذشت 12 هفته از ایجاد نقیصه مورد بررسی رادیوگرافی و اولتراسونوگرافی قرار گرفت. در صورت وجود تناقض بین یافته‌های دو روش، برای تعیین اینکه کدام روش از دقت بیشتری بـرخـوردار اسـت نتـایـج هیستـوپـاتـولـوژی حاصل از نمونه‌برداری در همان روز مورد استفاده قرار گرفت. نتایج: در 15 مورد از 16 خرگوش، نتایج اولتـراسـونـوگـرافـی تـوسط رادیـولـوژی تـائیـد شـد و تنهـا در یـک مـورد نـاهمخـوانی بین دو روش وجود داشت. در این مورد، رادیوگرافی دال بر عــدم‌جــوش‌خــوردگــی از نــوع آتــروفـیــک بــود ولــی اولـتــراسـونـوگـرافـی نشـان‌دهنـده پـر شـدن نقیصـه و وجـود یـک آرتیفکـت انعکـاسـی (Reverberation artifact) در زیر آن بود. در مقاطع بافت شناسی نمونه مورد نظر ماتریکس استخوانی با سلولاریتی بالا و کلسیفیکاسیون در برخی مناطق دیده می‌شد که تائیدکننده نتایج اولتراسونوگرافی بود. نتیجه‌گیری‌نهایی: ‌نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که در تصویربرداری تشخیصی از نقیصه‌های استخوانی با اندازه بحرانی، در اغلب موارد نتایج اولتراسونوگرافی و رادیوگرافی هم‌خوانی داشته و حتی بررسی اولتراسونوگرافی دقیق‌تر اسـت. علاوه براین، در صورت مشاهده آرتیفکت انعکاسی در محل نقیصه و عدم مشاهده نشانه‌ای از التیام در رادیوگراف، این آرتیفکت می‌تواند نشان‌دهنده ماتریکس استخوانی باشد.