برخی بازتابهای اکوفیزیولوژیک و زراعی چند رقم گلرنگ متحمل به شوری تحت تنش کمبود آب
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تبریز، ایران.
doi
چکیده
چکیده اهداف: مطالعه بهمنظور شناسایی اثرات کمبود آب روی بازتابهای اکوفیزیولوژیک و زراعی گلرنگ و معرفی صفات فیزیولوژیک مناسب برای گزینش ژنوتیپهای متحمل بهخشکی جهت کشت در اراضی شور و خشک انجام گردید. مواد و روشها: آزمایش بهصورت کرتهای خرد شده بر پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان شرقی طی دو سال زراعی (از 1396 تا 1398) اجرا گردید. فاکتور اصلی خشکی با دو سطح بدون تنش و تنش از مرحله گلدهی تا رسیدگی دانه و فاکتور فرعی شش ژنوتیپ متحمل بهشوری گلرنگ شامل پدیده، گلمهر، مکزیک14، مکزیک248، مکزیک295 و پرنیان بودند. یافتهها: عملکرد دانه، روغن و اجزای عملکرد همه ژنوتیپها در اثر خشکی بهطور معنیداری کاهش یافتند. مقادیر کلروفیل برگ، هدایت روزنه و مقدار نسبی آب برگ (RWC) بین ژنوتیپها متفاوت بوده و در اثر تنش خشکی کاهش معنیداری داشتند. هدایت روزنه و RWC با تعداد طبق در بوته و درصد روغن وRWC با عملکرد دانه همبستگی مثبت و معنیدار داشتند. همچنین همبستگی تعداد طبق در بوته و تعداد دانه در طبق با همدیگر و با درصد روغن، عملکرد دانه و روغن مثبت و معنیدار بوده و نقش تعیین کنندهای در محصولدهی داشتند. نتیجهگیری: هدایت روزنه و RWC توان بازتاب اثرات خشکی آخر فصل در گلرنگ را دارند و میتوانند برای گزینش ژنوتیپهای متحمل بهخشکی بهکار روند. ژنوتیپهای گل مهر، مکزیک14، مکزیک248 و مکزیک295 بیشترین عملکرد دانه و روغن را در هر دو شرایط آبی داشته و برای کشت در اراضی شور حاشیه دریاچه اورمیه و مناطقی با اقلیم مشابه مناسب میباشند.