محلولپاشی سلنیوم و روی به منظور بهبود عملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپهای کلزا در شرایط تاریخهای کشت رایج و تأخیری
نویسندگان
1 گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس، تهران
2 گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس، تهران
3 گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس، تهران
4 موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج
5 گروه زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس، تهران
doi
چکیده
چکیده اهداف: بهمنظور بررسی پاسخ ژنوتیپهای کلزا به محلولپاشی ریزمغذیها و تاریخ کاشت آزمایشی دو ساله (1395-1393) در کرج انجام شد. مواد و روشها: آزمایش بصورت فاکتوریل-کرت خرد شده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. عامل اول شامل سه تاریخ کاشت 15 مهر (رایج)، 25 مهر و 5 آبان (تأخیری)، عامل دوم شامل چهار سطح محلولپاشی با آب خالص (شاهد)، سلنیوم (5/1 درصد)، روی (5/1 درصد)، سلنیوم و روی (5/1 درصد)، و عامل سوم پنج ژنوتیپ اس دبلیو102، احمدی، جی کی اچ2624، جی کی-گابریلا و اکاپی بود. تاریخ کاشت و محلولپاشی بهصورت فاکتوریل در کرتهای اصلی و ژنوتیپها بصورت کرت خرد شده در کرتهای فرعی قرار گرفتند. یافتهها: تعداد خورجین در بوته، تعداد دانه در خورجین، طول خورجین، وزن دانه، بیوماس، عملکرد دانه و روغن بهطور معنیداری تحت تأثیر تاریخ کاشت، محلولپاشی و ژنوتیپ قرار گرفتند. نتایج نشان داد که در تیمارهای محلولپاشی بیشترین عملکرد دانه و روغن به ترتیب با 3692 و 1512 کیلوگرم در هکتار مربوط به محلول پاشی سلنیوم و روی بود. میانگین عملکرد دانه و روغن ژنوتیپهای کلزا در تاریخ کاشت 25 مهر 7/45 و 49 درصد و در تاریخ کاشت 5 آبان 5/52 و 52 درصد نسبت به تاریخ کاشت 15 مهر کاهش یافتند. نتیجهگیری: نتایج نشان داد که در شرایط اقلیمی کرج در تاریخ کاشت 15 مهر ژنوتیپ جی کی-گابریلا و در تاریخهای کاشت 25 مهر و 5 آبان ژنوتیپ جی کی اچ2624 با محلولپاشی سلنیوم و روی میتوانند بیشترین عملکرد دانه و روغن را تولید کنند.