ارزیابی صفات زراعی یونجه با کاربرد پنرجتیک‌های P و K تحت شرایط آلوده و عدم آلودگی به سس (Cuscuta campestris)

نویسندگان

1 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.

2 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.

3 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.

4 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

doi
چکیده

چکیده اهداف: مطالعه به منظور ارزیابی صفات یونجه با کاربرد پنرجتیک تحت شرایط آلوده و عدم آلودگی به سس (Cuscuta campestris)  و ارزیابی افزایش مقاومت گیاه علوفه­ای یونجه به انگل سس انجام گردید.   مواد و روش­ها: آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی (CRD) با 8 تیمار و 2 تکرار در زمستان سال 1396 در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز اجرا شد. تیمارهای آزمایش  شامل پنرجتیک P آلوده به سس، پنرجتیک K آلوده به سس، آب پنرجتیک آلوده به سس، شاهد آلوده به سس، پنرجتیک P عاری از سس، پنرجتیک K عاری از سس، آب پنرجتیک عاری از سس و شاهد عاری از سس بود.   یافته­ها: نتایج نشان داد تیمارهای مختلف پنرجتیک تاثیر معنی داری روی صفات ارتفاع بوته، تعداد شاخه فرعی، قطرساقه اصلی، وزن­تر بوته، وزن خشک بوته، تعداد برگ در بوته و شاخص کلروفیل برگ داشتند. بیشترین ارتفاع بوته یونجه در تیمار آب پنرجتیک + عاری از آلودگی با 18/49 سانتی­متر و کمترین ارتفاع بوته نیز با 89/27 در شاهد آلوده به سس بدست آمد و نیز شاخص کلروفیل تحت تاثیر تیمار پنرجتیک P + آلوده به سس قرار گرفت و بیشترین مقدار شاخص کلروفیل را داشت و کمترین در تیمار شاهد آلوده به سس مشاهده شد. بیشترین عملکرد بیوماس توسط تیمار پنرجتیک P + عاری از آلودگی بدست آمد و کمترین بازده عملکردی بیوماس در تیمار شاهد آلوده به سس مشاهده شد.   نتیجه­گیری: استفاده از تیمار های مختلف پنرجتیک در دزهای توصیه شده باعث افزایش مقاوت گیاه علوفه ای یونجه در برابر گیاه انگل سس می­شود.