واکاوی ارتباط هراسی در کارکنان با استفاده از پدیدارشناسی تجربی

نویسندگان

1 دکترای مدیریت دولتی، گروه مدیریت، واحد بندر دیلم، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر دیلم، ایران

2 استادیار گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22054/jmsd.2022.65295.4072
چکیده

پدیدة ارتباط هراسی یک الگوی رفتاری است که موجب گرایش افراد به برقراری ارتباط توأم با اضطراب می‌شود و یک احساس مداوم ترس و تنش در مورد یک عمل یا ادراک از یک رویداد اجتماعی را به همراه دارد که منجر به نتایج شغلی و سازمانی مخربی می‌شود. هدف این مطالعه شناسایی پیشایندها و نتایج وقوع پدیده ارتباط هراسی است. راهبرد پژوهش، پدیدارشناسی تجربی و مشارکت کنندگان آن، کارکنان کمیته امداد امام خمینی «ره» استان‌ فارس هستند که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌های کیفی به شیوة مصاحبة نیمه ساختار یافته با سوالات باز از 21 تن تا مرحلة اشباع نظری گردآوری شد و با رویکرد دیکلمن و همکاران (1989)، و نرم افزار NVIVO 12 تحلیل گردید. نتایج بیانگر وجود شش عامل (ویژگی‌های فردی، ویژگی‌های مدیران، عوامل شغلی، عوامل محیطی، عوامل ،سازمانی و خانوادگی) به عنوان پیشایند‌های وقوع ارتباط هراسی است که مخرب‌های رفتاری فردی و سازمانی را به همراه دارد.