سنجش پایداری بوم نظام‌های زراعی حاشیه دریاچه ارومیه (مطالعه موردی: شهرستان آذرشهر)

نویسندگان

1 گروه زراعت، پردیس خودگردان، دانشگاه زابل

2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل

3 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.

4 اگرواکولوژی، گروه زراعت، پردیس خودگردان، دانشگاه زابل

5 گروه زراعت، پردیس خودگردان، دانشگاه زابل

doi
چکیده

چکیده اهداف: دریاچه ارومیه یکی از مهم­ترین و ارزشمندترین بوم نظام‌های ایران است. با توجه به این که جمعیت عظیمی از مردم ساکن استان آذربایجان شرقی در حوضه دریاچه ارومیه به کشاورزی مشغول هستند و اقتصاد منطقه و ساکنین منطقه به پایداری نظام‌های کشاورزی در زمان حال و آینده وابستگی بالایی دارد، از این رو بررسی پایداری بوم نظام‌های زراعی این منطقه اهمیت زیادی دارد.   مواد و  روش‌ها: این مقاله به سنجش پایداری بوم نظام‌های زراعی شهرستان آذرشهر در دوره زمانی 96-1383 می­پردازد. وزن شاخص­ها با استفاده از روش آنتروپی تعیین شده و سایر اطلاعات لازم از سازمان جهاد کشاورزی، سازمان آب منطقه­ای و سالنامه­های آماری استان آذربایجان شرقی در طی سال­های مورد بررسی جمع­آوری گردید.   یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد میزان پایداری در ابتدای دوره یعنی طی سال­های 85-1383 کاهشی بوده است و بعد از یک افزایش موقت طی سال­های 92-1385، در ادامه مجدداً کاهشی شده و شرایط پایداری کاهش یافته است.   نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج حاصل از وزن­دهی شاخص­ها و محاسبه میزان پایداری، نقش مهم عوامل ایجاد پایداری خصوصاً مصرف نهاده­های شیمیایی بر میزان پایداری مشخص گردید.