سنجش پایداری بوم نظامهای زراعی حاشیه دریاچه ارومیه (مطالعه موردی: شهرستان آذرشهر)
نویسندگان
1 گروه زراعت، پردیس خودگردان، دانشگاه زابل
2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل
3 گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
4 اگرواکولوژی، گروه زراعت، پردیس خودگردان، دانشگاه زابل
5 گروه زراعت، پردیس خودگردان، دانشگاه زابل
doi
چکیده
چکیده اهداف: دریاچه ارومیه یکی از مهمترین و ارزشمندترین بوم نظامهای ایران است. با توجه به این که جمعیت عظیمی از مردم ساکن استان آذربایجان شرقی در حوضه دریاچه ارومیه به کشاورزی مشغول هستند و اقتصاد منطقه و ساکنین منطقه به پایداری نظامهای کشاورزی در زمان حال و آینده وابستگی بالایی دارد، از این رو بررسی پایداری بوم نظامهای زراعی این منطقه اهمیت زیادی دارد. مواد و روشها: این مقاله به سنجش پایداری بوم نظامهای زراعی شهرستان آذرشهر در دوره زمانی 96-1383 میپردازد. وزن شاخصها با استفاده از روش آنتروپی تعیین شده و سایر اطلاعات لازم از سازمان جهاد کشاورزی، سازمان آب منطقهای و سالنامههای آماری استان آذربایجان شرقی در طی سالهای مورد بررسی جمعآوری گردید. یافتهها: نتایج مطالعه نشان داد میزان پایداری در ابتدای دوره یعنی طی سالهای 85-1383 کاهشی بوده است و بعد از یک افزایش موقت طی سالهای 92-1385، در ادامه مجدداً کاهشی شده و شرایط پایداری کاهش یافته است. نتیجهگیری: با توجه به نتایج حاصل از وزندهی شاخصها و محاسبه میزان پایداری، نقش مهم عوامل ایجاد پایداری خصوصاً مصرف نهادههای شیمیایی بر میزان پایداری مشخص گردید.