پایداری عملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپ های گندم نان با استفاده از روش AMMI
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
3 گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
چکیده
چکیدهاهداف: معرفی ارقام پرمحصول و پایدار از نظر عملکرد و اجزای عملکرد دانه برای شرایط آب و هوایی مختلف از اهداف مهم این پژوهش میباشد. مواد و روشها: به منظور بررسی پایداری عملکرد و اجزای عملکرد، 20 ژنوتیپ گندم نان بهاره در پنج محیط مختلف با دو تکرار در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سالهای زراعی 1393-1390 به مدت سه سال در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز و میانه مورد مطالعه قرار گرفتند. یافتهها: با توجه به معنیدار بودن اثرمتقابل ژنوتیپ × محیط، تجزیه پایداری برای عملکرد و اجزای عملکرد به روش (Additive Main effects and Multiplicative Interaction) AMMI انجام گرفت. بررسی پایداری با استفاده از روش AMMI نشان داد از نظر وزن هزاردانه ژنوتیپ N-75-4 و در ردههای بعدی شمارههای N-75-5، N-75-17 و N-75-1 به عنوان ژنوتیپهای پایدار محسوب میشوند. در تعداد دانه سنبله، ژنوتیپهای شماره N-75-6 و N-75-4 و در ردههای بعدی N-75-1، N-75-9 و N-75-14 به عنوان ژنوتیپهای پایدار محسوب میشوند. از نظر تعداد سنبله در مترمربع، ژنوتیپهای شماره N-75-6 و N-75-16 و در رده بعدی شمارههای N-75-1 و N-75-5 به عنوان ژنوتیپهای پایدار محسوب میشوند. در عملکرد دانه، ژنوتیپهای شماره N-75-6 و در رده بعدی N-75-5، N-75-1 و N-75-17 به عنوان ژنوتیپهای پایدار محسوب شدند. نتیجهگیری: براساس نتایج حاصله از پایداری AMMI، ژنوتیپهای N-75-1 (Tajan)،N-75-5 (Yang87-158) و N-75-6 (Rayan 89) از نظر عملکرد دانه و اجزای عملکرد با 623/5، 475/6 و 083/4 تن در هکتار پایدار محسوب شده و با داشتن عملکرد بیشتر از میانگین کل، قابل توصیه جهت استفاده در برنامههای بهنژادی گندم به عنوان یکی از والدین پرمحصول و پایدار در برنامه تلاقیها و یا معرفی به زراعین منطقه جهت کشت بهاره در مناطق سرد استان آذربایجان شرقی و استانهای همجوار با اقلیم مشابه میباشد.