نقش تعدیلگری فاصله قدرت در تاثیر خودبرتربینی روانشناختی بر سایبرلوفینگ با تاکید بر نقش میانجی عدالت ادراک شده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته مدیریت دولتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22054/jmsd.2022.61934.3972چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر خودبرتربینی روانشناختی بر سایبرلوفینگ با در نظر گرفتن میانجی گری عدالت ادراک شده و نقش تعدیل گری فاصله قدرت میباشد. روش پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوه جمعآوری اطلاعات، توصیفی از نوع پیمایشی میباشد. جامعه آماری پژوهش، کارکنان سازمان های دولتی استان آذربایجان غربی میباشند. برمبنای نمونه گیری تصادفی ساده، 368 پرسشنامه صحیح عودت داده شد و با استفاده از نرمافزارهای SPSS و AMOS دادههای پژوهش مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامههای استاندارد استفاده شده است. خودبرتربینی روانشناختی بر سایبرلوفینگ کارکنان تاثیر مستقیم و معناداری دارد و هم به طور غیرمستقیم از طریق میانجیگری عدالت ادراک شده و تعدیلگری فاصله قدرت بر سایبرلوفینگ کارکنان تاثیر معناداری دارد. نتایج پژوهش در حوزه خودبرتربینی روانشناختی و سایبرلوفینگ، نوآوریهایی به همراه داشته است و به مدیران سازمانها در درک تاثیرگذاری خودبرتربینی روانشناختی بر سایبرلوفینگ با میانجیگری عدالت ادراک شده و نقش تعدیلی فاصله قدرت کمک میکند تا موجبات کاهش سایبرلوفینگ را فراهم نمایند.