عملکرد علوفه و سودمندی کشت مخلوط تاخیری خلر(Lathyrus sativus L) و غلات یکساله در الگوهای مختلف کشت
نویسندگان
1 گروه آموزشی زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی
2 گروه آموزشی زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی.
3 گروه اکوفیزیولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 گروه علوم دامی و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
چکیده
به منظور ارزیابی عملکرد علوفه و سودمندی در کشت مخلوط خلر با جو، یولاف و تریتیکاله، آزمایشی در سال های زراعی 1394و 1395 به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکراردرایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز اجرا شد. تیمارها شامل کشت خالص جو، یولاف و تریتیکاله در تراکم مطلوب و کشت مخلوط خلر با هریک از غلات (در مرحله ظهور برگ پرچم) در سه نسبت کشت خلر: غله 100:25، 100:50 و 80:50 بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد کل علوفه به تیمارهای 80% یولاف- 50% خلر (8410 کیلوگرم در هکتار) و 80% جو- 50% خلر (8094 کیلوگرم در هکتار) و کمترین میزان آن به کشت خالص خلر (4758 کیلوگرم در هکتار) تعلق داشت. همچنین، بیشترین میزان پروتئین خام از تیمار کشت خالص خلر (152 گرم در کیلوگرم ماده خشک) و کمترین آن از تیمار کشت خالص تریتیکاله (77 گرم در کیلوگرم ماده خشک) حاصل شد. نسبت برابری زمین (LER) بر اساس میانگین دو سال به غیراز تیمار100% تریتیکاله- 50% خلر، در بقیه تیمارهای مخلوط بیشتر از یک بود که بیانگر سودمندی کشت مخلوط می باشد. نتایج مربوط به مجموع ارزش نسبی (RVT) نشان داد بیشترین سودمندی اقتصادی از تیمارهای 80% یولاف- 50% خلر (40/1) و 80% جو- 50% خلر (34/1) بدست آمد. به طور کلی، نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که می توان الگوهای 80% یولاف- 50% خلر و 80% جو- 50% خلررا به علت دارا بودن عملکرد علوفه خشک، عملکرد پروتئین خام و سودمندی اقتصادی بیشتر، به عنوان مناسترین الگوی کشت مخلوط پیشنهاد نمود.