تدوین مدل شادکامی بر اساس ویژگی‌های شخصیتی، هوش هیجانی، سبک دلبستگی، فعالیت‌های ارادی و ویژگی‌های جمعیت‌شناختی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران

2 استاد ممتاز گروه سنجش و اندازه‌گیری دانشگاه علامه طباطبائی

3 استاد گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.22054/qccpc.2018.32077.1826
چکیده

احساس شادی نقش مهمی در کیفیت زندگی افراد دارد و یافتن عوامل همبسته با این احساس اهمیت فراوانی دارد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل شادکامی بر اساس ویژگی‌های شخصیتی، هوش هیجانی، سبک‌های دل‌بستگی، فعالیت‌های ارادی و ویژگی‌های جمعیت­شناختی بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل 12373 زن شاغل در سازمان‌های استان لرستان بود که تعداد 400 نفر بر اساس فرمول کوکران با روش نمونه‌گیری خوشه­ای چندمرحله­ای انتخاب شد. داده­ها از طریق مقیاس شخصیتی نئو، هوش هیجانی شیرینگ، پرسشنامه دل‌بستگی کولینز و رید، پرسشنامه فعالیت‌های ارادی و پرسشنامه شادی آکسفورد جمع­آوری و با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تحلیل گردید. نتایج نشان داد که مدل شادکامی از برازش لازم برخوردار است و اثر مستقیم و غیرمستقیم روان رنجوری و اثر مستقیم برون‌گرایی و گشودگی به تجربه بر شادکامی معنادار است (01/0>p). همچنین اثر مستقیم هوش هیجانی و فعالیت‌های ارادی و اثر کل سبک‌های دل‌بستگی بر شادکامی معنادار است (01/0>p). بین ویژگی‌های جمعیت­شناختی و شادکامی رابطه معناداری وجود ندارد (05/0>p). بر اساس یافته­های پژوهش می­توان گفت که شادکامی می­تواند از شخصیت، سبک دل‌بستگی، هوش هیجانی و فعالیت­های ارادی متأثر شود و مدیران سازمان­ها می­توانند با اولویت قرار دادن و آموزش آن‌ها به ارتقای شادکامی کارکنان کمک نمایند.