تدوین مدل شادکامی بر اساس ویژگیهای شخصیتی، هوش هیجانی، سبک دلبستگی، فعالیتهای ارادی و ویژگیهای جمعیتشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران
2 استاد ممتاز گروه سنجش و اندازهگیری دانشگاه علامه طباطبائی
3 استاد گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/qccpc.2018.32077.1826چکیده
احساس شادی نقش مهمی در کیفیت زندگی افراد دارد و یافتن عوامل همبسته با این احساس اهمیت فراوانی دارد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل شادکامی بر اساس ویژگیهای شخصیتی، هوش هیجانی، سبکهای دلبستگی، فعالیتهای ارادی و ویژگیهای جمعیتشناختی بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل 12373 زن شاغل در سازمانهای استان لرستان بود که تعداد 400 نفر بر اساس فرمول کوکران با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شد. دادهها از طریق مقیاس شخصیتی نئو، هوش هیجانی شیرینگ، پرسشنامه دلبستگی کولینز و رید، پرسشنامه فعالیتهای ارادی و پرسشنامه شادی آکسفورد جمعآوری و با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تحلیل گردید. نتایج نشان داد که مدل شادکامی از برازش لازم برخوردار است و اثر مستقیم و غیرمستقیم روان رنجوری و اثر مستقیم برونگرایی و گشودگی به تجربه بر شادکامی معنادار است (01/0>p). همچنین اثر مستقیم هوش هیجانی و فعالیتهای ارادی و اثر کل سبکهای دلبستگی بر شادکامی معنادار است (01/0>p). بین ویژگیهای جمعیتشناختی و شادکامی رابطه معناداری وجود ندارد (05/0>p). بر اساس یافتههای پژوهش میتوان گفت که شادکامی میتواند از شخصیت، سبک دلبستگی، هوش هیجانی و فعالیتهای ارادی متأثر شود و مدیران سازمانها میتوانند با اولویت قرار دادن و آموزش آنها به ارتقای شادکامی کارکنان کمک نمایند.