مقایسه اثربخشی آموزش تحلیل ارتباط متقابل و برنامه‌ریزی عصبی ـ کلامی بر کارآمدی مدیریتی مدیران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، رشته روانشناسی، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استاد گروه مشاوره، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 استادیار گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22054/jmsd.2021.63108.4019
چکیده

کارآمدی مدیریتی همواره یکی از مهم ترین انتظارانت سازمان ها از مدیران بوده است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای ‌‌برنامه‌ریزی عصبی -کلامی و تحلیل ارتباط متقابل بر کارآمدی مدیریتی مدیران انجام شده است. جامعه آماری پژوهش، کلیه مدیران مرد میانی شرکت ‌‌پارس ‌خودرو بودند که 66 نفر از آنها به‎شیوه تصادفی در گروه‎های آزمایش و کنترل، گمارش شدند. ابزارهای این پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه کارآمدی مدیریتی گوپتا، پروتکل آموزش تحلیل ارتباط متقابل و پروتکل آموزش برنامه ریزی عصبی- کلامی. برای تجزیه‎وتحلیل داده‌ها از روش تحلیل واریانس ‌‌اندازه‌گیری مکرر استفاده شده است. یافته های پژوهش حاکی از تفاوت معنادار میانگین گروهها و مبین آن بود که روش تحلیل ارتباط متقابل بر افزایش نمرات کارآمدی مدیریتی مدیران تاثیر معناداری دارد؛ اما این تاثیر در روش برنامه ریزی عصبی-کلامی معنادار نگردید.همچنین مقایسه زوجی میانگین ها حاکی از اثربخشی بالاتر آموزش تحلیل ارتباط متقابل نسبت به آموزش برنامه ریزی عصبی- کلامی بر کارآمدی مدیریتی بود. پس می توان نتیجه گرفت که مدیران می توانند با فراگرفتن تکنیک های تحلیل ارتباط متقابل،کارآمدی خود را افزایش دهند و سازمانها نیز می توانند با برگزاری دوره های آموزشی مذکور، بهره وری مدیران خود را بالا ببرند.

کلیدواژه‌ها