ضربآهنگ مصرف فضا در گردشگری کوهستانهای پیراشهری مطالعه موردی: کوهستان کاوازنگ و امند زنجان
نویسندگان
1 گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22059/jhgr.2024.369222.1008652چکیده
نوع، شیوه و زمان مصرف فضا واژههای کلیدی مطالعات ضرباهنگی در ابعاد مختلف جغرافیایی میباشند. مطالعه این مصرف در گردشگری با مقیاس گردشگری کوهستانهای پیراشهری، پیچیدگی افقی نحوه مصرف فضا را تبیین مینماید. این پژوهش با روش ترکیبی کیفی و کمی با ساخت تطبیقی مبتنی بر شیوه توصیفی - تحلیلی و با ماهیت اکتشافی و روش تحلیل ریتم به بررسی ضربآهنگ گردشگری کوهستانهای پیراشهری شهر زنجان پرداخته است. روش گردآوری دادهها بهصورت کتابخانهای و حضور میدانی طولانیمدت غیرمستمر و مبتنی بر ابزار مشاهده، مصاحبه و تکمیل پرسشنامه بوده است. بخشی از دادههای گردآوریشده بهصورت کیفی تفسیری و بخش دیگر از طریق آمارهای کمی نظام ضربآهنگ تجزیهوتحلیل شده است. با توجه به شاخصهای چرخه زمانی، وفاداری، خدمات و نوع جامعه گردشگری این نتیجه حاصل شد که گردشگری گروهی کوهستان ضربآهنگ پایداری نسبت به گردشگری فردی داشته و ضریب ماندگاری، وفاداری بالاتری را دارد. درعینحال نتایج مطالعه نشان داد که علیرغم قرارگیری دو کوهستان موردمطالعه در مجاورت شهر، کوهستانهای با ماهیت طبیعی بیشتر (امند)، ضریب ماندگاری و تداعی ذهنی مثبت را در مقایسه با کوهستانهای با خدمات انسانساختی بیشتر (کاوازنگ) دارد. لذا حفظ ابعاد طبیعی کوهستان برای گردشگران گروهی و دخالت حداقلی عناصر انسانساخت در محیط طبیعی کوهستان عملکرد ضرباهنگی پایدارتری به وجود میآورد.