چهارچوب کلی سیاستگذاری فناوری و صنعت با نگاه تمدنی مبتنی‌بر فلسفه و اخلاق تکنولوژی با رویکرد انتقادی

نویسندگان

1 استادیار، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22070/nic.2025.20119.1373
چکیده

مطالعات فلسفی حوزۀ فناوری و صنعت گویای آن است که نمی‌توان سیاست‌گذاری در حوزۀ صنعت را صرفاً با تکیه ‌بر امور فنی‌ـ‌مهندسی و عملیاتی‌ـ‌اجرایی و بدون توجه به مباحث بنیادین فلسفی، اخلاقی، فرهنگی و اجتماعی به‌صورت همه‌جانبه نگاشت. با توجه به اینکه انسان بخش جدایی‌ناپذیر نظام صنعتی است، هدف این پژوهش دخیل ‌کردن آموزه‌ها و معیارهای اسلامی در تدوین اسناد سیاستی صنعت است. در این پژوهش برای جمع‌آوری اطلاعات از روش کتابخانه‌ای بهره گرفته شده ‌است. رویکرد این پژوهش کیفی و روش آن توصیفی‌‌تحلیلی بوده و در آن از تحلیل منطقی‌ـ‌برهانی برای دستیابی به یافته‌ها بهره گرفته شده است. یافتۀ این پژوهش ارائۀ راهبردهایی به‌عنوان چهارچوبی برای توصیه‌های سیاستی در حوزه‌های مربوط به عوامل انسانی صنعت (کارگر و سرمایه‌گذار)، علم و فناوری ناظر به صنعت، محیط‌زیست و منابع طبیعی، سرمایه، مردمی‌سازی تولید، صنایع نرم و خلاق، فرهنگ عمومی کار، صنعت و تولید و محصول تولیدی صنعتی است.