تاثیر بی‏ عدالتی رویه ‏ای ادراک‏ شده بر بهزیستی سازمانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران

2 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران

3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22054/jmsd.2021.53703.3686
چکیده

ژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر اوباشگری در محیط کار و  بی‏عدالتی رویه‏ای ادراک‏ شده بر بهزیستی سازمانی با نقش میانجی سکوت سازمانی انجام گرفت. این مطالعه از نوع پژوهش‏های همبستگی مبتنی بر الگویابی معادلات ساختاری است.جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی کارکنان مدیریت تعمیر، تکمیل و خدمات فنی چاه‏های نفت شرکت ملی مناطق نفت‏ خیز جنوب در سال1398 بود. کل جامعه آماری به عنوان نمونه پژوهش به کار گرفته شد (376نفر).  شرکت‏ کنندگان در پژوهش به مقیاس عدالت رویه‏ای نیهوف و مورمن(1993)، سکوت سازمانی ونداین و همکاران (2003)، اوباشگری در محیط کار استیفن و همکاران (2016) و فعالیت‏های بیانگر شخصی واترمن و همکاران (2010) پاسخ دادند. تحلیل داده‏ها با استفاده از روش الگویابی معادلات ساختاری (SEM) انجام گرفت، جهت بررسی معناداری اثرات غیرمستقیم، روش بوت‏استراپ به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که الگوی پیشنهادی پژوهش از برازش خوبی با داده‏ها برخوردار است. همچنین یافته‏ها نشان داد که اوباشگری در محیط کار و بی‏عدالتی رویه‏ای ضرایب مسیر معناداری با بهزیستی سازمانی و سکوت سازمانی داشتند. علاوه‏براین، ضرایب مسیر غیرمستقیم اوباشگری در محیط کار و بی‏عدالتی رویه‏ای ادراک‏ شده با بهزیستی سازمانی از طریق سکوت سازمانی نیز معنادار بود