تاثیر بی عدالتی رویه ای ادراک شده بر بهزیستی سازمانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران
2 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران
3 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22054/jmsd.2021.53703.3686چکیده
ژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر اوباشگری در محیط کار و بیعدالتی رویهای ادراک شده بر بهزیستی سازمانی با نقش میانجی سکوت سازمانی انجام گرفت. این مطالعه از نوع پژوهشهای همبستگی مبتنی بر الگویابی معادلات ساختاری است.جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی کارکنان مدیریت تعمیر، تکمیل و خدمات فنی چاههای نفت شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب در سال1398 بود. کل جامعه آماری به عنوان نمونه پژوهش به کار گرفته شد (376نفر). شرکت کنندگان در پژوهش به مقیاس عدالت رویهای نیهوف و مورمن(1993)، سکوت سازمانی ونداین و همکاران (2003)، اوباشگری در محیط کار استیفن و همکاران (2016) و فعالیتهای بیانگر شخصی واترمن و همکاران (2010) پاسخ دادند. تحلیل دادهها با استفاده از روش الگویابی معادلات ساختاری (SEM) انجام گرفت، جهت بررسی معناداری اثرات غیرمستقیم، روش بوتاستراپ به کار گرفته شد. نتایج نشان داد که الگوی پیشنهادی پژوهش از برازش خوبی با دادهها برخوردار است. همچنین یافتهها نشان داد که اوباشگری در محیط کار و بیعدالتی رویهای ضرایب مسیر معناداری با بهزیستی سازمانی و سکوت سازمانی داشتند. علاوهبراین، ضرایب مسیر غیرمستقیم اوباشگری در محیط کار و بیعدالتی رویهای ادراک شده با بهزیستی سازمانی از طریق سکوت سازمانی نیز معنادار بود