مطالعه مولکولی آلودگی به Ehrlichia canis در سگ‌های ترومبوسیتوپنیک

نویسندگان

1 گروه بیماریهای داخلی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران– ایران

2 مرکز بیماریهای منتقله از کنه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران– ایران

3 گروه کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران،‌تهران–ایران

4 گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران– ایران

5 گروه کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران،‌تهران–ایران

6 مرکز بیماریهای منتقله از کنه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران– ایران

doi
10.22059/jvr.2013.31956
چکیده

زمینه مطالعه:‌ ‌آلودگی به ‌Ehrlichia canis‌ که یک باکتری گرم منفی داخل سلولی اجباری با پراکندگی جهانی است منجر به ایجاد ارلیشیوز مـونـوسیتـی سـگ سـانـان می‌شود. هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی شیوع آلودگی ‌E. canis‌ در سگهای ترومبوسیتوپنیک با استفاده از روش‌nested PCR‌ و ارزیابی نقش تشخیصی ترومبوسیتوپنی در این آلودگی است. روش کار:‌ ‌چهل نمونه خون جمع آوری شده از سگ‌های ارجاعی به بیمارستان آموزشی دامهای کوچک دانشگاه تهران، بر اساس تعداد پلاکتهایشان در سه گروه تقسیم بندی شدند: گروه الف (ترومبوسیتوپنیک:) تعداد پلاکت زیر ‌Lµ‌/100000 (11 نمونه)، گروه ب (ترومبوسیتوپنیک:) تعداد پلاکت بین ‌Lµ‌/200000-101000 (15 نمونه) و گروه ج (طبیعی:) تعداد پلاکـت بیـش از ‌Lµ‌/201000 (14 نمونه.) سپس به روش ‌nested PCR‌ با استفاده از آغازگر اختصاصی گونه‌ای مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج:‌ ‌قطعه‌ای از ژن ‌S rRNA16‌ ارلیشیا کنیس در پنج نمونه از گروه الف (5/45)%، سه نمونه از گروه ب (20)% و یک نمونه  از گروه ج (1/7)% نمایان شد. شیوع ارلیشیا کنیس در گروه الف بطور معنی‌داری بیشتر از سایر گروه‌ها بود (02/0‌p=‌.) در مجموع تقریباً یک سوم از سگ‌های ترومبوسیتوپنیک دارای آلودگی قابل تشخیص به ‌E. canis‌ بودند (7/30.)%‌ ‌نتیجه گیری نهایی:‌ ‌نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که ترومبوسیتوپنی برای تشخیص آلودگی ‌E.canis‌ اختصاصی نیست و نباید به تنهایی برای تایید تشخیص ارلیشیوز سگ سانان بکار رود ولی می‌تواند بعنوان تست غربالگری پیش از سایر تست‌های تشخیصی تکمیلی مورد استفاده قرار گیرد.