بررسی تأثیر برنامه Presynch-Ovsynch بر روی کارایی تولیدمثلی گاوهای شیری مبتلا به جفت ماندگی

نویسندگان

1 گروه مامایی و بیماریهای تولیدمثل، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران– ایران

2 گروه مامایی و بیماریهای تولیدمثل، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران– ایران

3 گروه مامایی و بیماریهای تولیدمثل، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران– ایران

4 گروه مامایی و بیماریهای تولیدمثل، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران– ایران

5 گروه بهداشت مواد غذایی و کنترل کیفی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران– ایران

doi
10.22059/jvr.2013.31961
چکیده

زمینه مطالعه: جفت ماندگی کارایی تولید مثلی گاوهای شیری را کاهش می‌دهد. هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی تأثیر برنامه همزمانی فحلی ‌Presynch Ovsynch‌، بر کارایی تولیدمثلی گاوهای مبتلا به جفت ماندگی در یک دامپروری گاو شیری در ایران بود. روش ‌کار: ‌این مطالعه بر روی 244 رأCس گاو شیری هلشتاین در یک گاوداری صنعتی در تهران انجام گرفت. گاوها بر اساس ابتلا به جفت ماندگی در 24 ساعت پس از زایمان، به دو گروه جفت‌‌مانده و سالم و هر گروه به صورت تصادفی به دو دسته ‌PO‌ و کنترل تقسیم شدند. گاوها در گروه ‌PO‌ بین روز 23 تا 27 پس از زایمان با استفاده از برنامه ‌PO‌ همزمان و 60 تا 61 روز پس از زایمان تلقیح می‌‌شدند. در گروه کنترل گاوها براساس مشاهده فحلی پس از گذراندن دوره انتظار اختیاری تلقیح مصنوعی می‌‌شدند. داده‌‌ها با آزمون‌های آماری آنالیز واریانس و مربع کای مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج: روز اولین تلقیح در گاوهای همزمان شده کمتر از گاوهای گروه کنترل بود (5/61 در مقابل 5/105، ‌05/0p<‌.) فاصله زایش تا آبستنی در گاوهای تحت درمان با ‌PO‌ با سابقه جفت‌‌ماندگی کمتر از گاوهای درمان نشده با سابقه جفت‌‌ماندگی بود (2/124 در مقابل 169، ‌007/0p=‌.) نسبت گاوهای آبستن تا روز 200 شیردهی در گاوهای درمان نشده با سابقه جفت‌‌ماندگی کمتر از سایر گروه‌‌ها بود (64% در مقابل 3/83%، ‌007/0p=‌.) نتیجه‌‌گیری‌نهایی: ‌بطور خلاصه، استفاده از برنامه‌ PO‌ و تلقیح در زمان ثابت با کاهش فاصله زایش تا آبستنی باعث بهبود باروری و کارایی تولیدمثلی در گاوهای مبتلا به جفت ماندگی می‌گردد.