تأثیر محرک‌های ایمنی ایمنواستر و ایمنووال بر شاخص‌های خونی، بیوشیمیایی و ایمنی فیل ماهیان جوان پرورشی (Huso huso)

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرانزلی، گروه شیلات، بندرانزلی– ایران

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تالش، گروه شیلات، تالش– ایران

3 انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری دکتر دادمان، رشت– ایران

doi
10.22059/jvr.2013.31965
چکیده

زمینه مطالعه: محرک‌های ایمنی نقش مهمی در تقویت سیستم ایمنی ماهیان و پیشگیری از بروز انواع بیماریها ایفا می‌کنند. هدف:‌ ‌این مطالعه به منظور ارزیابی تأثیر سطوح متفاوت محرک‌های ایمنی ایمنواستر و ایمنووال بر شاخص‌های خونی، بیوشیمیایی و ایمنی فیل ماهیان جوان پرورشی ‌ (Huso huso)‌ به مدت 8 هفته انجام گرفت. روش کار: ‌پس از یک ماه سازگاری با شرایط پرورشی و جیره پایه، 450 عدد فیل ماهی جوان پرورشی g(38/9 ± 58/95 )  در قالب یک طرح کاملا‌ً تصادفی و 5 تیمار (شاهد (0)%، ایمنواستر 1%، ایمنووال 1%، ایمنواستر 3% و ایمنووال 3)% با 3 تکرار و تراکم 30 عدد در هر تانک توزیع شدند. در پایان هفته هشتم نمونه‌برداری از خون ماهیان به طور تصادفی انجام گرفت (9 ماهی به ازای هر تیمار.) نتایج: مقادیر هماتوکریت، هموگلوبین، ‌MCH‌، MCV‌، MCHC‌، شمارش گلبول‌های قرمز و سفید، شمارش افتراقی، پروتئین کل، آلبومین، ‌IgM‌ و لیـزوزیـم تعییـن شـدنـد. همـاتـوکـریت، هموگلوبین (به استثنای ایمنواستر 1)%، تعداد گلبول‌های سفید (به استثنای ایمنووال 3)%، ‌MCH‌، ‌ MCV‌(05/0‌(p<‌ و درصـد نوتروفیل در تیمارهای حاوی محرک‌های ایمنی افزایشی را نسبت به شاهد نشان دادند. بیشترین تعداد لنفوسیت در ایمنووال 3% رویت گردید. افزایشی در پروتئین کل، آلبومین (به استثنای ایمنواستر 3) % و لیزوزیم در تیمارهای حاوی محرک‌های ایمنی نسبت به شاهد مشاهده گردید. نتیجه‌گیری‌نهایی: محرک‌های ایمنی ایمنواستر و ایمنووال می‌توانند نقشی را در بهبود شاخص‌های خونی، بیوشیمیایی و ایمنی فیل ماهیان جوان پرورشی ایفا نمایند.