تحلیل تطبیقی حکمت ایوب در قرآن کریم و کتاب ایوب عهد عتیق
نویسندگان
1 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
doi
10.22054/rjqk.2023.69053.2657چکیده
حکمت ایوب موضوعی مشترک بین قرآن مجید و کتابایوب است. پرسش پژوهش ویژگی حکمت ایوب در دو کتاب است. اهمیت موضوع پژوهش، تبیین یکی از اوصاف قرآن یعنی مهیمن بودن قرآن، گفتوگوی بین ادیانی، تنظیم همگرایی بینش دینداران نسبت به حکمت ایوب است. فرضیه تحقیق ناهمسویی نسبی گزارش ویژگیهاست. روش پژوهش مطالعه تطبیقی آیات قرآن و فقرات کتاب ایوب، توصیف و تحلیل دادههاست. دستاورد پژوهش؛ ویژگی حکمت ایوب در قرآن به لحاظ معطی، پاداش انفاق و نبی الهی است، به لحاظ دریافت، ایوب عبد نیکو، در اوج کمال و بینش الهی، صاحب بصیرت ژرف، یاور خردمندان، محسود شیطان و مؤثر نشان است. به لحاظ محتوای، هماهنگی کامل حکمتعملی و نظری، خیرکثیر، خطاناپذیر و حجت عقلانی بر نبوت ایشان نزد خردمندان است. در گزارش کتابایوب، ایوب خدا ترس، پرسشگر ناشکیبا، معترض به عدالتالهی، محسود شیطان، ناهماهنگی حکمت قبل از شهود و بعد از شهود در خطاناپذیری است. و تصریح متنی بر نبوت وی نیست. لذا مقایسه و تحلیل حکمت ایوب در دو کتاب، یکی از مصادیق حافظ بودن قرآن نسبت به کتابهای قبلی و رفع نواقص گزارش آنها میباشد.