ابعاد تمدن ایرانی- اسلامی در خطمشیهای توسعه گردشگری پس از انقلاب اسلامی ایران
نویسندگان
1 گروه مدیریت و اقتصاد گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه مدیریت و اقتصاد گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22070/nic.2024.19417.1329چکیده
توسعه گردشگری در هر کشوری متأثر از ایدئولوژیها و سیاستهای حاکمیت است. بنابراین، با تأثیرگذاری دیدگاههای سیاسی بر گردشگری میتوان آن را فراتر از یک حرکت و جابجایی دانست که میتواند سبب گسترش الگوهای فکری و فرهنگی شود. هدف؛ نظر به تفاوت در ارزشها و ایدئولوژیهای قبل و بعد از انقلاب و تأثیرپذیری گسترده گردشگری از آرمانها و سیاستهای حاکمیت، هدف این مطالعه، تحلیل ابعاد تمدنی ایرانی- اسلامی در خطمشیهای توسعه گردشگری با محوریت سه بدیل از تمدن نوین اسلامی یعنی اسلام، فرهنگ و سیاست در گردشگری است. روششناسی؛ بدینمنظور، به روش تحلیل محتوا 22 سند بالادستی انقلاب اسلامی ایران شامل قوانین و سیاستهای اصلی برای توسعه گردشگری کشور بررسیشدهاند. یافتهها؛ مؤلفههای بهدستآمده شامل کیفیت زندگی، عدالت، اصالت ایرانی- اسلامی، همبستگی، توسعه بازار، دیپلماسی فرهنگی، توسعه علمی و هویت انقلابی هستند. نتایج نشان میدهد در خطمشیهای گردشگری به توزیع عادلانه فرصتها و منافع گردشگری، تقویت انسجام اجتماعی و هویت ملی از طریق گردشگری، معرفی فرهنگ و ارزشهای ایرانی- اسلامی به جهانیان از طریق گردشگری، توجه شده است. همچنین، نتایج ناظر بر اهمیت نگرش علمی از طریق آموزش و پژوهش به گردشگری برای حفظ میراث فرهنگی و هویتی کشور است. بدین ترتیب، مؤلفههای استخراجشده حاکی از ظرفیت گردشگری در تحقق غایت تمدن نوین اسلامی است.