شاخص‌های کارگزار حکومتی خوش‌نام، با استفاده از رویکرد تلفیقی تحلیل محتوای کمی و کیفی

نویسندگان

1 دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
10.22070/nic.2024.19124.1311
چکیده

هدف: امام علی علیه‌السلام در خطبه 23 نهج‌البلاغه، خوش‌نامی کارگزار در میان مردم را بهترین ثروت برای کارگزار حکومت معرفی می­کند که شناخت شاخص­های مؤثر در خوش‌نام شدن کارگزار نزد مردم را موضوعی حائز اهمیت و قابل‌بحث قرار می‌دهد. هدف پژوهش حاضر، پاسخ به این سؤال است که شاخص­های مؤثر در خوش‌نامی و ماندگاری مثبت کارگزار در میان مردم چیست؟ روش­شناسی: روش پژوهش مبتنی بر استفاده از روش تحلیل محتواست که در گام نخست، در نمونه آماری 600 نفرِ از اعضای علمی دانشگاه­ها، سؤال پژوهش مورد پرسش قرار گرفت و بر پایه فنون تحلیل محتوای کمی، 24 ویژگی که دارای بیشترین فراوانی بودند، شناسایی شد. در مرحله دوم، با بهره­گیری از فنون تحلیل محتوای کیفی، ویژگی­های کشف‌شده در طبقات مختلف، عنوان­بندی و تعیین شدند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که کارگزار برای خوش‌نام شدن نیازمند برخورداری از دو امتیاز حرفه­ای و اخلاقی است. امتیاز حرفه­ای شامل شاخص­­هایی همچون؛ پشتکار و جدیت در کار، پایبندی عملی به قانون، تصمیم­گیری عالمانه و قاطعیت در اجرا، تحول‌خواهی از مسیر نظرخواهی و رعایت عدم تبعیض جنسیتی نسبت به زنان در مشارکت آن‌ها در امور مختلف است. امتیاز اخلاقی شامل شاخص­هایی همچون؛ جلب رضایت خداوند، رفتار کریمانه با مردم و برخورداری از سلامت مالی اقتصادی است. نتایج: نتایج بیان دارد که اهتمام کارگزار برای کسب و یا نگه‌داری امتیازات و شاخصه‌های مطرح‌شده، زمینه‌های ماندگار شدن کارگزار در جامعه را به‌عنوان خدمت­گزاری موردپسند مردم را فراهم می­کند.