تبیین عوامل مؤثر بر امکان بکارگیری انرژی خورشیدی در بخش کشاورزی از دیدگاه کارشناسان جهاد کشاورزی (مطالعه موردی: شهرستان مراغه)
نویسندگان
1 گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی الزامات موثر در امکان بکارگیری انرژی خورشیدی در بخش کشاورزی از دیدگاه کارشناسان کشاورزی شهرستان مراغه درجهت حفاظت از محیط زیست و توسعه پایدار کشاورزی به عنوان یکی از ابعاد پایداری انجام گرفت. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه جمعآوری دادهها غیرآزمایشی است. جامعه آماری تحقیق شامل تمام کارشناسان سازمان جهاد کشاورزی شهرستان مراغه بود (N=40). روایی پرسشنامه با توجه به نظرات اساتید ترویج و آموزش کشاورزی تایید و پایایی آن نیز توسط ضریب آلفای کرونباخ محاسبه گردید. متغیر وابسته در تحقیق حاضر شامل امکان بکارگیری انرژی خورشیدی در بخش کشاورزی و متغیرهای مستقل این تحقیق نیز شامل ویژگیهای شخصی و حرفهای کارشناسان و الزامات اطلاعاتی -حمایتی، سیاستی، فناوری- هزینهای، نگرشی، روانشناختی، حمایتی و آموزشی بودند. تجزیه و تحلیل دادهها در سطح توصیفی (درصد، میانگین، انحراف معیار و ضریب تغییرات) و استنباطی (همبستگی و رگرسیون) انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که بین سابقه کار، الزامات اطلاعاتی، سیاستی، آموزشی، فناوری- هزینهای، نگرشی، روانشناختی و حمایتی با امکان بکارگیری انرژی خورشیدی در بخش کشاورزی رابطه مثبت و معنیداری وجود دارد. نتایج رگرسیون چندگانه به روش توام نشان داد که متغیرهای الزامات اطلاعاتی، سیاستی، آموزشی، فناوری- هزینهای، نگرشی، روانشناختی و حمایتی نقش مثبتی در امکان بکارگیری انرژی خورشیدی در بخش کشاورزی دارند و حدود 66 درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین مینمایند. با توجه به نتایج تحقیق پیشنهاد میشود دولت با اتخاذ سیاستها، قوانین مناسب و منابع مالی تعریف شده، ارائه تسهیلات ویژه و وامهای کم بهره از پروژههای انرژی تجدیدپذیر در مناطق روستایی و بخش کشاورزی حمایت نماید.