طراحی مدل توسعه کارآفرینی کشاورزی پایدار در بین زنان روستایی (مطالعه موردی استان کردستان)

نویسندگان

1 گروه توسعه وترویج روستایی، دانشگاه تبریز

2 گروه توسعه وترویج روستایی، دانشگاه تبریز

3 گروه توسعه وترویج روستایی، دانشگاه تبریز

4 گروه توسعه وترویج روستایی، دانشگاه تهران

doi
چکیده

       هدف از پژوهش حاضر، سنجش تعیین کننده­های توسعه کارآفرینی کشاورزی پایدار در بین زنان روستایی استان کردستان است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی زنان کارآفرین ساکن در مناطق روستایی استان کردستان (شهرستان­های سنندج، مریوان، سقز و بانه) که از سال 1390 تا پایان سال 1396، در زمینه کشاورزی مشغول به فعالیت بوده، می­باشد. 100 نفر از افراد مذکور به صورت طبقه­ای تصادفی ساده انتخاب و اطلاعات لازمه با استفاده از ابزار تحقیق جمع­آوری شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه­ی محقق ساخته­ای است که روایی آن به صورت محتوایی (صوری) و سازه­ای و پایایی آن با استفاده از پایایی ترکیبی مورد تأیید قرار گرفته است. تحلیل داده­ها از طریق تحلیل همبستگی و الگویابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم­افزارهای  SPSS  و Smart PLS  انجام شده است. مدل ارزیابی شده در پژوهش از شاخص­های برازندگی قابل قبولی برخوردار بود. مدل­سازی معادلات ساختاری نشان داد، مولفه­های اجتماعی (438/0= γ، 66/5 = t)، بازاریابی (36/0= γ، 41/3 = t)، سیاست­گذاری (336/0= γ، 88/4 = t)، فردی ـ روانی (284/0= γ، 7/3 = t) و فنی (231/0= γ، 62/2 = t) تبیین کننده­ی حدود 62 درصد از تغییرات متغیر قابلیت کارآفرینی کشاورزی و این متفیر نیز (555/0= γ، 62/8 = t) جمعاً تببین کننده 2/40 درصد از تغییرات توسعه کارآفرینی کشاورزی پایدار زنان روستایی مورد مطالعه می­باشد.