اثر شاخصهای پایداری خاکدانه بر عملکرد گندم در یک خاک با سطح ویژه بالا تحت روش های مختلف خاکورزی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم کشاورزی گرگان
2 مرکز تحقیقات کشاورزی گلستان
3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان-گروه علوم خاک
doi
چکیده
به منظور بررسی اثر روشهای مختلف خاکورزی بر نسبت پراکندگی، وضعیت و درجه دانه بندی خاکدانه، میانگین وزنی قطر خاکدانه و میانگین هندسی قطر خاکدانه، عملکرد و اجزای عملکرد گندم دیم، پژوهشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 5 تیمار و 4 تکرار، طی سال زراعی 89- 88 در اراضی زراعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان واقع در سید میران اجرا گردید. پنج روش مختلف خاکورزی شامل شخم با گاو آهن بر گردان دار سوار به عمق (25-20 سانتیمتر) به همراه یک شخم با دیسک، روتیواتور (17-12 سانتیمتر)، دیسک (10-8 سانتیمتر)، چیزل(30-25 سانتیمتر) و نظام بدون خاکورزی در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که در مرحله قبل از خوشه دهی بیشترین و کمترین مقدار نسبت پراکندگی در چیزل و گاوآهن برگرداندار دیده شد. نتایج بیان کننده این مطلب است که در خاک های با سطح ویژه بالا تفاوت عمده ای بین روش های خاکورزی از نظر تأثیر بر پایداری ساختمان خاک نبوده و بنابراین بدون نگرانی از پراکندگی خاک می توان شدت خاکورزی را برای حصول عملکرد بیشتر افزایش داد در هر دو مرحله قبل از خوشه دهی و برداشت بیشترین مقدار درجه و وضعیت دانه بندی در خاکورزی با گاوآهن برگرداندار دیده شد که منجر به افزایش جذب پتاسیم توسط ریشه و عملکرد گندم شد.